سه شنبه, 12 فروردين 1399
کد خبر: 13156
نامه حمایتی یک کارگردان تئاتر از جشنواره تئاتر فجر

جشنواره فجر؛ تنها و بزرگ‌ترین رویداد مشترک میان هنرمندان و تماشاگران

آوینی فیلم: فرهاد مهندس‌ پور، مدرس و کارگردان شناخته شده تئاتر که سابقه دبیری جشنواره تئاتر فجر را دارد، طی یادداشتی همکاران خود را به مشارکت در جهت برگزاری جشنواره بین المللی تئاتر فجر دعوت کرد.

آوینی فیلم: فرهاد مهندس‌ پور، مدرس و کارگردان شناخته شده تئاتر که سابقه دبیری جشنواره تئاتر فجر را دارد، طی یادداشتی همکاران خود را به مشارکت در جهت برگزاری جشنواره بین المللی تئاتر فجر دعوت کرد. در متن یادداشت «فرهاد مهندس پور» آمده است:

مهندس پور

هم‌قطاران و دوستان تئاتری

می‌دانم همۀ شما داغدار و دردمند رویدادهای تلخ چند هفته گذشته‌اید. می‌دانم به دنبال راهی برای بیان این رنج انباشته بوده‌اید. پیداست بسیاری از شما از سر راستی و درستی به عواطف پاک خود میدان داده‌اید تا دردی فروخورده را بی‌فریاد، فریاد زده باشید. می‌دانم واکنش شما در نیامدن به جشنواره، تنها امکان اعتراض به فضایی است که هنرمندان و تولیدکنندگان تئاتر -به‌ویژه جوانان- در آن سهم و مشارکتی ندارند. پیداست حال جامعه خوش نیست و سنگینی این حال بد، در احوالات و کردارهای روزمره نیز نمود دارد. حال بد، هم‌چون جوششی از دل‌شکستگی و نومیدی و بغض، با انفعال، بیش‌تر و بیش‌تر خواهد شد. تئاتر همیشه توانسته است با جذبۀ عقلانیت، پرده از این اندوه بردارد و ناکامی تراژیک را به مشارکت خردمندانۀ همگانی‌تری بدل سازد. از این‌رو مردم ایران بیش از همیشه به شما و تئاتر نیازمندند تا بتوانند شکیبایی بورزند و تصویر خودشان را در صحنه‌ها ببینند. تئاتریکالیتۀ زندگی، چیزی که تئاتر بر صحنه نمایش می‌سازد، بسیار زنده‌تر و ارزنده‌تر از زندگی سرکوب‌شده در واقعیت است و از همین‌رو دعوت مردم به زندگی است.

هم‌قطاران و دوستان تئاتری، ما تنها خودِ تئاتر را داریم؛ در همۀ این سال‌ها، همۀ سختی‌ها و مرارت‌هایی که به‌ویژه در ۱۵ سال گذشته از چند سو، و با نظارت یا انگ و اتهام، به تئاتر وارد آمده و در پی آن بوده که تئاتر را از مردم جدا سازد و تصویر مردم را در صحنه‌ها محدود و کنترل کند. در همۀ این برهه‌ها باز هم تئاتر، تنها هنرمندان و مردمش را داشته. رویکرد تماشاگران ایرانی به تئاتر، بخشی از فضای ارتباط اجتماعی مدرن آنان بوده است. از این‌رو تئاتر و تماشاگرانش خواسته‌اند و توانسته‌اند از کوچک‌ترین فرصت‌ها، بیش‌ترین بهرۀ فرهنگی را ببرند. ما جامعۀ هنرمندان تئاتر، همیشه و تنها یک چیز داشته‌ایم و آن تئاتر بوده است. تئاتر ایران در برهه‌های آشوب، هم‌چون مشروطه، استبداد صغیر، ملی شدن نفت و پس از آن، بی‌پناهی در پناه تماشاگران بوده و بر آن بوده تا به بیداری، هوشیاری و خردمندی عمومی دامن بزند. امروز ما شاد نیستیم و نیازمند خردی برای مشارکت و گفت‌وگوییم. از این‌رو به تئاتر بیش از همیشه محتاجیم. امتناع از تئاتر، امتناع از امکانی برای ارتباط زندۀ اجتماعی است؛ آن هم برای ما که در فقدان نهادهای اجتماعی به‌سر می‌بریم. آن‌چه از ما دریغ شده، ما را بس است.

هم‌قطاران و دوستان تئاتر ایران، می‌خواهم به وجهی اشاره کنم که نشانه‌ای کوچک ولی مهم از توسعۀ مشارکت ملی ما در پرتو تئاتر ایران است. جشنواره تئاتر فجر، تنها و بزرگ‌ترین رویداد مشترک میان هنرمندان و تماشاگران ماست، و این گردهمایی متعلق به هنرمندان و مردم ایران است. زیرا می‌دانیم که دولت نه در ایران و نه در هیچ کشور دیگری تولیدکنندۀ ارزش‌های اجتماعی و فرهنگی نیست. ما با *نادر برهانی مرند* روبروییم که یکی از پاک‌ترین و محبوب‌ترین هنرمندان تئاتر ایران است. بیایید برای یک‌بار، برای نخستین‌بار در تاریخ تئاتر ایران، خود را در این مشارکت اجتماعی هنرمندان تئاتر ایران بیازماییم و همه به احترام نادر برهانی مرند که یک‌تن از همۀ ماست، به هر چه از ما بخواهد، گردن بگذاریم و بی آن‌که بخواهیم قهرمان باشیم، با او و با هم باشیم. بیایید اجازه بدهید نادر برهانی مرند، همۀ ما باشد. زیرا این می‌تواند سرمایه‌ای بزرگ برای فردای ایران باشد.


افزودن دیدگاه جدید

  • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید در وب سایت منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط با خبر باشد منتشر نخواهد شد.