شنبه, 25 آبان 1398
کد خبر: 12588
گفتگوی آوینی فیلم با «علی انصاریان» از رقابت با «پژمان جمشیدی» تا بازی در فیلم کمدی

دیگر کسی برای اجرای تلویزیونی سراغم نمی آید!

آوینی فیلم: پیگیری سرنوشت متفاوت «علی انصاریان» و «پژمان جمشیدی» می تواند تفاوت دیدگاه مخاطب ایرانی را در پذیرش بازیگر کمدی یا جدی مشخص کند. «علی انصاریان» که بعد از اتفاقات حاشیه ای در اجرای یک برنامه ورزشی مدتی است از تیترهای جنجالی رسانه ها دور شده است، به بهانه فیلم در حال اکران «کلوپ همسران» با آوینی فیلم گفتگو کرد.
آوینی فیلم

«علی انصاریان» همراه با «پژمان جمشیدی» وارد حوزه تصویر شد ولی در این سال ها فاصله ای عمیق میان جایگاه هر کدام به وجود آمد؛ یکی تا کاندیداتوری جشنواره فجر رفت و دیگری همچنان تلاش برای دیده شدن دارد. شاید دلیل فاصله این دو فوتبالیست برجسته قدیمی را باید در انتخاب مسیرشان دانست. «پژمان» کمدی را از همان ابتدا انتخاب کرد و «علی» علاقه به ژست گرفتن جدی در مقابل قاب ها داشت. پیگیری سرنوشت این دو می تواند تفاوت دیدگاه مخاطب ایرانی را در پذیرش بازیگر کمدی یا جدی هم مشخص کند. «علی انصاریان» که بعد از اتفاقات حاشیه ای در اجرای یک برنامه ورزشی مدتی است از تیترهای جنجالی رسانه ها دور شده است، به بهانه فیلم در حال اکران «کلوپ همسران» با آوینی فیلم گفتگو کرد.

چه شد بعد از چند سال بازی و سرمایه گذاری در فیلم های جدی سراغ کمدی رفتید؟

من بعد از 16، 17 فیلم ویدئویی و 3 سریال «کیمیا» و «روزهای خوب زندگی» و «آسپرین» که تجربیات خوبی برای بازیگری به شکل جدی بود، فکر کردم می توانم تجربه جدیدی برای بازی در نقش کمدی را با بازی در فیلم «کلوپ همسران» به دست بیاورم. سعی کردم اولین کار سینمایی ام از هر لحاظ متفاوت و حساب شده باشد. حضور جمعی از بازیگران ماهر سینما مثل خانمها میترا حجار و شقایق فراهانی و گوهر خیراندیش و آقای شریفی نیا و محمدرضا هدایتی مساله مهمی بود. از یک طرف هم خوشحال بودم که یکی مثل مهدی صباغ زاده پای کار است. من بزرگ شده فیلم «سناتور» ایشان بودم. دهه پنجاهی ها با «سناتور» و «پرونده» بزرگ شدند. وقتی از طرف خانم تینا پاکروان به ایشان معرفی شدم و به دفتر آقای صباغ زاده رفتم خیلی خوشحال بودم و همان جلسه اول که صحبت کردیم و نقش را به من توضیح دادند، قراردادم را بستم.

فیلم کلوپ همسران

اما همین آقای صباغ زاده با آن همه سابقه برای ساخت «کلوپ همسران» مورد انتقادات قرار گرفته است. شما با عناوینی مثل «حضور در یک کمدی سخیف» مواجه نشدید؟!

نه. متاسفانه نقدها را نخواندم و نمی دانم چه نوشتند. اما مدام دوستان در گوشی به من پیام می دهند و می گویند خیلی فیلم باحالی بود و از طرفی مردم هم خیلی از فیلم استقبال کردند و خوشبختانه ما در آمار فروش هم جایگاه خوبی داریم. بعدا ما اصلا شوخی ناجوری در فیلم نداریم! ولی منتقدان هم حق دارند نظرشان را اعلام کنند. برای من شاد کردن مردم از همه چیز مهمتر بود.

اما جدا از محتوای قابل انتقاد فیلم «کلوپ همسران»، سطح کیفی فیلم هم پایین نشان می دهد.

کار ما مخاطب داشت و خدا را شکر نسبت به فیلم های دیگر حتی سه چهار برابر فروش کرده است. بعضی از فیلم ها حتی پول بازیگرانش را هم در نمی آورند. ولی در کل قبول دارم که برای بازی در «کلوپ همسران» ریسک بالایی را انتخاب کردم. الان هم از فیلمنامه هایی که برایم می فرستند، اگر طنز خوبی باشد می روم و در غیر اینصورت هر کاری را انجام نمی دهم. من برای خودم اصولی دارم. الان دو سه کار جدی دارم که اکران نشده. یکی فیلم «تصویرم در آیینه نیست» از محمدرضا خاکی است که به نظرم خیلی عالی شده. فیلم کمدی «اژدر» را هم با آقای سبحانی انجام دادم که بازیگران طناز خوبی دارد. یک فیلم کوتاه هم بازی کردم که فکر می کنم در جشنواره فیلم کوتاه تهران باشد. بازی در تئاتر هم آدم های خودش را می طلبد. باید به بازیگران تئاتر احترام گذاشت ولی برای من بازی هر روزه وقت گیر است.

علی انصاریان

به نظر می رسد دلیل تغییر رویه شما برای انتخاب نقش کمدی، به دلیل پیدا کردن مخاطبان بیشتر است. چرا که آمار نشان می دهد مردم در این سالها بازیگر کمدی را می پسندند! بازی در اولین نقش غیرجدی به همین دلیل بود؟ شاید هم خواستید از پژمان جمشیدی عقب نیفتید!

من از کنار آدم های مختلف یاد گرفتم و سعی کردم قبل از بازی در سینما تجربه های لازم را به دست بیاورم. کنار بازیگران بزرگ و سوپراستارها بازی کردم و بازی کنار آنها تجربه خیلی خوبی برایم شد. وقتی سال اول بازیگری فیلم «هدیه» را بازی کردم، از جشنواره شهر جایزه گرفتم. سال دوم هم برای فیلم «سوختن» بهرنگ توفیقی از جشنواره یاس جایزه گرفتم. پس شروع کار من در بازیگری خیلی خوب و حساب شده بود. اما عجله ای برای مطرح شدن ندارم و نخواستم خیلی سریع به موفقیت برسم و پله پله جلو آمدم. ولی بجز فیلم هایی مثل «متری شیش و نیم» و «سرخپوست» که جزو موارد خاص هستند و خیلی خوب درآمده اند، در کل فیلم های طنز در تاریخ سینمای ما مورد توجه مردم هستند. من صورتی دارم که بیشتر شبیه آدمهای درگیر است و از دوران فوتبال هم درگیری و بخیه می خورد اما آن شیرینی از دوران فوتبال با من بود و کارهایی می کردم و حرف هایی می زدم که برای دیگران جذاب بود. ولی کارهایی که برای بازی به من پیشنهاد میشد خیلی جدی بود و چند کار پلیسی که بازی کردم، کاملا جدی بود. ولی بازی در فیلم «کلوپ همسران» خیلی جالب بود و خیلی راحت با عوامل کار ارتباط پیدا کردم. آقای صباغ زاده هم دست من را باز گذاشت، برای اینکه بتوانم طنز خودم را پیاده کنم.

علی انصاریان

از این به بعد دیگر در نقش کمدی بازی خواهید کرد؟

من الگوی خوبی مثل آقای پرویز پرستویی دارم که هم «مارمولک» را بازی کرد و هم فیلم «آژانس شیشه ای». هنوز پلان به پلان بازی حاج کاظم در ذهن ما مانده است. پس می شود هم کار جدی و هم طنز داشت.

ایشان که سابقه و توانایی خاص خود را دارند و قابل قیاس نیستند. شما با پژمان جمشیدی هیچ وقت حس رقابت در بازیگری نداشتید؟ فکر نمی کنید عقب مانده اید؟!

من با پژمان از سال 71 و 72 در تیم ملی جوانان هم باشگاهی بودیم و پژمان در اردوهای تیم ملی هم ناخودآگاه شیرین بود. من و پژمان همیشه در اردوها هم اتاقی بودیم. ولی بازی در سریال «پژمان» خیلی کمکش کرد. مردم کار طنز را بیشتر می بینند. خانواده ها هم وقتی می خواهند آخر هفته را در سینما بگذرانند، سعی می کنند فیلمی انتخاب کنند که به آنها خوش بگذرد. طبیعی است که در این فشار زندگی دنبال کار کمدی هستند و صد در صد، بازیگرانی که کار طنز می کنند، موفق تر هستند. اما آدمی مثل جواد عزتی چه نقش جدی و چه طنزش طرفدار دارد. قبول دارم که من هم باید نقش هایم را درست انتخاب کنم و مسیرم را درست بروم.

علی انصاریان

هیچ وقت ناامید از بازیگری نشدید تا به سمت کارهای دیگر مثل مربیگری فوتبال یا اجرای برنامه ها بروید؟

سراغ فوتبال که دیگر نخواهم رفت. ولی اجرا هم می کنم و اگر شرایط پیش بیاید، بدم نمی آید.

اجراهایتان در تلویزیون و شبکه های اجتماعی هم مخاطبان زیادی داشت و هم همراه با جنجال و حاشیه بود که آخرین بار در شبکه پنج اتفاق افتاد و موجی از انتقادات نسبت به رفتار شما به وجود آمد. حالا دوران ممنوع التصویری در تلویزیون را طی می کنید؟!

اعلام نشده که ممنوع التصویر هستم ولی دیگر کسی برای اجرای تلویزیونی سراغم نمی آید! اجرای زنده خیلی شرایط حساسی دارد و برای مدیران ترس و لرز دارد! پخش زنده تلویزیون دردسر دارد. البته قبلا خیلی پیشنهاد برای اجرا داشتم ولی نرفتم و هیچ وقت عجولانه تصمیم نمی گیرم. اصرار برای بودن تحت هر شرایط را ندارم. من از 13، 14 سالگی هر کاری انجام دادم. در بازار پادویی کردم. بلال فروختم. همه این کارها را کردم. اصراری ندارم که حتما روی صحنه باشم.

علی انصاریان

بعد از آن اتفاقات اجرا در شبکه تهران دیگر سراغ حاشیه نرفتید! به نظر می رسد تصمیم درستی برای دوری از جنجال و حاشیه گرفته اید!

من از فوتبال آمدم و بالاترین حاشیه ها را آنجا دیدم. ولی اینور باید حواست باشد که مثلا در برنامه زنده هر حرفی را نزنی. صدای خیلی ها درمی آید. الان دنیای مجازی طوری شده تا حرف می زنی، صدای همه درمی آید. سر آن ماجرای تلویزیون هم خیلی اتفاقات افتاد ولی در مقابل حواشی فوتبال هیچ است. اگر من بخواهم به این حرف ها در فضای رسانه ای فکر کنم که عمرم تلف می شود. شاید گاهی وقت ها چیزهایی بگویم که برایم بد باشد ولی بدون برنامه پیش می آید.


افزودن دیدگاه جدید

  • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید در وب سایت منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط با خبر باشد منتشر نخواهد شد.