سه شنبه, 8 بهمن 1398
کد خبر: 12416
همه چیز درباره فیلم «لباس شخصی» سازمان اوج و فیلمساز طلبه و مداحش + ویدئو

از عمار تا فجر، با روایت هایی از فتنه تا زندان

آوینی فیلم: هر چه از پاییز گذر می کنیم و به زمستان سرد می رسیم، عطش اطلاع از احوال مهمترین جشنواره داخلی مان بیشتر می شود و می خواهیم از آثار انتخابی و فیلمسازان «فجر» بدانیم. در پیگیری های رسانه ای «آوینی فیلم» به سراغ فیلمساز جوانی رفتیم که با داستان جنجالی «لباس شخصی» و همراه با سازمان «اوج» چشم به فجر امسال دارد. شاید کسی نداند که «امیر عباس ربیعی» در حوزه علمیه درس خوانده و از روحانیت به سینما آمده و همان مداح کربلایی است که بعد از تجربه ساخت چند روایت پرحرف در فضای آثار کوتاه برای جشنواره عمار، به جمع حرفه ای های سینمای ایران پیوست.
آوینی فیلم

امسال هم سازمان هنری رسانه ای اوج با چند فیلمساز شناخته شده چشم به سیمرغ فجر دارد. هر چند استراتژی جدید «اوج» تقسیم کردن سهم تولیداتش به دو بخش «فیلمساران مطرح» و «فیلمسازان ناشناخته» است. حالا اوجی ها اوج گرفته اند و به کمیت آثار خود افزوده اند و امسال به تعداد انگشتان دو دست فیلم بلند سینمایی برای عرضه دارند. از شناخته شده ها که بگذریم، به جوانانی می رسیم از جنس «امیر عباس ربیعی» که برای مخاطبان جوان انقلابی یادآور «عمار» است؛ با فیلم های کوتاهی مثل «بعد از ظهر» که قصه ملتهب مواجهه ی یک دختر طلبه با دختری در فضای مجازی را در اوج فتنه 88 دستمایه داستان خود قرار داده بود.

فیلم لباس شخصی

به گزارش آوینی فیلم، «امیر عباس ربیعی» با نام و قصه ای جنجالی چشم به فجر دارد و در حال تدارک اولین فیلم بلند سینمایی اش تحت عنوان «لباس شخصی» برای سازمان اوج است. اما فیلمساز جوان اصفهانی که با فیلم کوتاه 32 دقیقه ای «بعد از ظهر» در هشتمین جشنواره مردمی فیلم عمار مورد توجه قرار گرفت و با فیلم کوتاه ضد صهیونیستی «ولد» شناخته شد، تفاوت عمده ای با دیگر فیلمسازان حرفه ای سینمای ایران دارد. به گزارش آوینی فیلم، شاید تا به حال چندان رسانه ای نشده که این کارگردان اولی سینمای ایران که شانس زیادی برای شرکت در سی و هشتمین جشنواره ملی فجر با فیلم «لباس شخصی» دارد، هم درس طلبگی خوانده و هم سابقه فعالیت مداحی دارد.

امیر عباس ربیعی

به گزارش آوینی فیلم، «امیر عباس ربیعی» کارگردان فیلم «لباس شخصی» که سابقه مداحی در هیات هایی مثل «محفل رزمندگان اسلام اصفهان» را دارد، سال 1380 وارد حوزه علمیه اصفهان شد و 6 سال به تحصیل علوم دینی پرداخت و سپس راهی حوزه علمیه قم شد تا از سال 1386 تحصیلات تکمیلی را طی نماید. او به دلیل علاقه به هنر و با سابقه فعالیت در دوران مدرسه بطور جدی بعد از این سال به سینما روی آورد و محصولی از سینماگران رشد یافته بعد از جریان فتنه 88 می باشد که با جشنواره مردمی عمار خودی نشان دادند و حالا وارد عرصه حرفه ای می شوند.

امیر عباس ربیعی

«ربیعی» که برای «سفیر فیلم» یکی از رسانه های فعال جبهه انقلاب اسلامی، فیلم «میتینگ» را با داستانی از مرگ یک سرباز آمریکایی در خاک عراق ساخته بود و فیلم های کوتاهی مثل «ولد» را در جشنواره مقاومت داشت، عضوی از تیم جوانگرای امسال اوج است که حالا جدا از رسیدن به سیمرغ های فجر و حضور جدی در صدر اخبار، رسالت توجه به جوانان را هم به فعالیتش اضافه کرده است، چرا که پیش از این نقدهایی به اوج برای توجه بیش از اندازه به فیلمسازان شناخته شده و گاه با اندیشه ای متفاوت همچون «بهرام توکلی» صورت می گرفت و حالا «اوج» با وجود سینماگران تازه واردی مثل ربیعی و سیاوش سرمدی راهی متفاوت را با حمایت از فیلم اولی های گمنام می پیماید.

امیر عباس ربیعی

به گزارش آوینی فیلم، باید دید این جوانگرایی چه نتیجه ای خواهد داشت و محصول «لباس شخصی» که روایتی از ابتدای انقلاب و در فضای زندان است، چه خواهد شد. ربیعی اولین فیلم بلندش را به تهیه کنندگی حبیب والی نژاد در حال ساخت دارد و لوکیشن هایی مثل زندان قزل‌ حصار و شهرک غزالی را برای داستان سیاسی اش پشت سر می گذارد. «والی نژاد» همان تهیه کننده اولین فیلم بلند سینمایی «محمد حسین مهدویان» یعنی «ایستاده در غبار» است که به دلیل سابقه مسئولیت در اوج، آثار زیادی را تهیه کرده و پیش از این هم سابقه فعالیت زیادی داشت. باید دید جوانان تازه وارد اوج آیا می توانند مسیر حرفه ای طی شده توسط «مهدویان» که دیگر جزو شناخته شده ترین فیلمسازان ایرانی است را طی کنند یا در مراحل دشوار سینمای حرفه ای و چند پهلوی ایران دچار مشکل می شوند.

«امیر عباس ربیعی» قبلا عنوان کرده بود که بازیگران معروف به دلیل تبعات سیاسی از بازی در فیلم هایی با موضوعات حساس مثل «فتنه» پرهیز می کنند و حالا ربیعی ها باید در مسیر سخت سینمای ایران و فضای پر رمز و رازش قرار بگیرند. در بررسی عوامل فیلم سینمایی «لباس شخصی» هیچ بازیگر شناخته شده ای نمی توان یافت؛ شاید این برگرفته از همان حرف ربیعی درباره «عدم پذیرش چهره ها برای بازی در فیلم های حساس» باشد یا این که تصمیم گروه سازنده. هر چه باشد انتشار تصویری از فیلم «لباس شخصی» با فضای زندان و نام متفاوت فیلم خبر از تولید فیلمی ملتهب و سیاسی می دهد. با این حال باید تا زمان برگزاری جشنواره فجر صبر کرد و دانست چرا «به لباس شخصی ها باید بیشتر شک کرد»؟ همان گونه که خلاصه داستان فیلم می گوید!

فیلمی از مداحی «ما می مانیم با حسین، ما می میریم با حسین» با صدای «امیر عباس ربیعی» در محفل رزمندگان اسلام اصفهان
 


افزودن دیدگاه جدید

  • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید در وب سایت منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط با خبر باشد منتشر نخواهد شد.