دوشنبه, 29 مهر 1398
کد خبر: 12086
غرب اندیشی رسانه ای از بازتاب مرگ دختر آبی تا خروج کاپیتان اسبق تیم ملی!

عرق شرمی که با عرق سرد به جا می ماند

آوینی فیلم: رسانه چه در حوزه خبررسانی و چه در قالب فیلم سینمایی گاه برخلاف رسالت خود عمل می نماید و تبدیل به فرمولی جهت اجرای نگاه های بیگانه با واقعیت می شود. همان کاری که رسانه های معاند با مرگ دختر آبی رقم زدند و همان رفتاری که کارگردان جوان «عرق سرد» در پیش گرفت.
آوینی فیلم

می توان از ظرفیت رسانه به عنوان عاملی جهت عقده گشایی استفاده کرد و تفاوتی ندارد که در قالب انتشار اخباری جعلی درباره واقعه ای اجتماعی باشد یا ساخت فیلمی که می خواهد داستانی واقعی را دستمایه اعلام بیانیه ای در جهت تغییر قوانین قرار دهد. پس دختر آبی بهانه ای می شود جهت حمله افراد و رسانه هایی که به نحوی با زیست زنان ایرانی مساله دارند و تولید و انتشار فیلم عرق سرد هم راهی می شود تا در برابر قوانین مبتنی بر اسلام قیام شود. اما در واقع افروز اردستانی با بازی باران کوثری نماینده چه بخشی از جامعه زنان ایرانی است؟! سهیل بیرقی، کارگردان جوان فیلم سینمایی «عرق سرد» به گونه ای این شخصیت را بازتاب داده که گویی زنان ایران در این سالها در منگنه مردان ایرانی دچار شده اند و راه گریزی ندارند و حکومت هم در یک رفتار کاملا جنسیتی حقوق کامل را دودستی به مردان ایرانی هدیه داده است! این همان تفسیری است که سالها رسانه های معاند به ناحق علیه حاکمیت انقلاب اسلامی به پا کردند و از ساخت فیلم ضدایرانی «بدون دخترم هرگز» تا گزارشات مغرضانه و جهت دار شبکه های فارسی زبان در ماموریت هایی ویژه خبری همانند «ورود زنان به استادیوم ها» به بهانه مرگ دختر آبی ها به راه می افتد و همچنان هم این داستانهای برنامه ریزی شده علیه جامعه ایرانی ادامه خواهد داشت.

فیلم عرق سرد

به گزارش آوینی فیلم،؛ جدا از همه اشکالاتی که نسبت به نحوه پرداخت فیلمنامه «عرق سرد» وجود دارد و انتخابهای شبهه برانگیز و حتی تمسخربرانگیزی مانند انتخاب بازیگری که فرسنگ ها به لحاظ جسمی و روحی با یک فوتبالیست فاصله دارد، فیلم تازه به شبکه نمایش خانگی آمده انگار همه تلاش خود را به جای کیفیت برتر به سمت اعلام مواضع غربی به پیش برده است و نویسنده و کارگردان جوان فیلم که اتفاقا زیر نظر عبدالرضا کاهانی، کارگردان زاویه دار و مهاجر درس سیاست ورزی در سینما آموخته هم در همین دو فیلم تولیدی اش نشان داد که چه مسیری را در پیش گرفته است. نکته مهم اما غفلت این دست از کارگردان ها برای جذب مخاطب است. در واقع برخلاف انتظار اولیه فیلمی مثل «عرق سرد» نه چندان اقبال داخلی ها را برانگیخت و نه توانست راهی به یک جشنواره درست و حسابی خارجی پیدا کند. در واقع نسخه ضدایرانی و فمینیستی داخلی دیگر در میان انواع تولیدات فیلمسازان مقیم خارج از کشور و سینماگرانی که به شکلی راحت تر به بازارهای بین المللی دسترسی دارند، جایی نخواهد داشت و بازنده اصلی امثال «بیرقی» ها هستند همان گونه که کاهانی هم در نهایت به جایی رسید که با وجود آزادی در انتخاب قصه و لوکیشن خارج از کشور، اعتراضات مردم در اکران «خانم یایا» را به دنبال داشت.

فیلم عرق سرد

فیلم «عرق سرد» هر چند همانند چند تجربه پیشین به سراغ زندگی خصوصی افراد مشهور رفت و اعتراضات آنها را هم به جان خرید، ولی همانند تجربه ناموفق هومن سیدی و تجربه بدتر علی عطشانی در بازتاب زندگی شکست خورده «ناصر و شهلا»، به یک شکست کامل در بازتاب زندگی نیلوفر اردلان؛ کاپیتان سابق تیم ملی فوتسال ایران و همسر سابقش مهدی توتونچی؛ مجری تلویزیون منتهی شد. فیلم با وجود تحریف واقعیت به نفع منافع سیاسی تیم تولید، با کیفیت مفید سینمایی فاصله دارد چرا که نه می تواند روایت خود را به شکلی منطقی و جذاب به پیش ببرد و نه می تواند شخصیت هایی باورپذیر بسازد. نویسنده و کارگردان وقتی به دنبال تزریق دیدگاهی خاص و یا انتشار شعاری سیاسی باشد، به نفع شخصیت مورد دلخواه خود از پرداخت به دیگر شخصیت ها غافل مانده و به شکل تعمدی شخصیتها را در فیلمنامه و فیلم خود می کُشد. «یاسر» با بازی امیر جدیدی قربانی دیدگاه کاملا سیاسی سازنده در «عرق سرد» شد و در مقابل حمایت یک جانبه فیلمساز از رفتارهای سبکسرانه و غیراخلاقی «افروز» باعث شد که فیلم تبدیل به یک بیانه سیاسی در دفاع ناسالم از حقوق زنانه شود به جای اینکه تبدیل به فیلمی برای نمایش معضلی خانوادگی گردد. فیلمساز این بار هم همانند فیلم اولش «من» به شکلی یکطرفه کنار شخصیت زن قصه اش ایستاده و همانند دیگر فیلمسازان فمینیستی به هر رفتار شخصیت خود مُهر تائید زد.

فیلم من

به گزارش آوینی فیلم، اگر کاراکتر «آذر» در فیلم سینمایی «من»؛ اولین ساخته سهیل بیرقی با رفتارهای غیرقانونی مثل تولید و عرضه مشروبات الکلی توسط فیلمساز تبدیل به یک قهرمان زنانه شد، این بار عبور یک زن از مرزهای اخلاقی و قانونی و عدم رعایت حق همسر برای مجوز سفر به خارج از کشور، تبدیل به دفاعیه ای برای مظلومیت زنانه گردید و کارگردان حتی تا آنجا پیش رفت که قرار بود در انتهای فیلم «عرق سرد»، شخصیت افروز همسرش را با ماشین له کند که در نهایت این سکانس از فیلم حذف شد!

دروغ دختر آبی

به گزارش آوینی فیلم، وقتی رفتارهای مغرضانه شبکه های نفوذی داخلی و معاندان خارج نشین را در تولید خبر برای مرگ دختر آبی بررسی می کنیم و هجوم افکار باطل و رفتارهای مغرضانه را که به دنبال ایجاد طعمه ای جهت لجن پراکنی خبری هستند، بررسی می کنیم و در کنار ساخته های دورافتاده ای نسبت به حقوق زنان ایرانی همچون فیلم «عرق سرد» قرار می دهیم، به یک نتیجه واحد می رسیم و آن تضییع حقوق زنان ایرانی جهت رسیدن به خواسته های سیاسی است. فرقی نمی کند دختر آبی باشد یا کاپیتان اسبق تیم ملی فوتسال زنان. اینها طعمه هایی برای صدور احکام غربی و اعلام عقده های ضدایرانی هستند و راهی برای تغییر قوانین کشور به سمت قوانینی همراستا با حقوق زنان غربی.

فیلم عرق سرد

 وقتی زنان پُرافتخار ایرانی را روی سکوهای قهرمانی در عرصه های ورزشی می بینیم و به تلاش بانوان ایرانی برای کارآفرینی و خلق مهارت ارج می نهیم، به این نتیجه می رسیم که آنچه دیگران دنبال آن هستند فرسنگ ها با واقعیت جامعه ایرانی فاصله دارد. تنها می ماند عرق شرمی که بابت تولید فیلم هایی مثل عرق سرد به جا می ماند و این که تا چه هنگام باید مسئولان فرهنگی و سینمایی چشم های خود را بر روی تولیداتی با گرایشات غربی ببندند تا این ساخته های دروغین به راحتی تولید و حتی اجازه حضور در آنسوی مرزها را پیدا کنند!


افزودن دیدگاه جدید

  • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید در وب سایت منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط با خبر باشد منتشر نخواهد شد.