دوشنبه, 22 مهر 1398
کد خبر: 11951

انتقاد مدیرعامل اسبق خانه سینما به جشن سینمایی ایران

آوینی فیلم: محمد مهدی عسگرپور، کارگردان سینما و مدیرعامل سابق خانه سینما با انتشار یادداشتی انتقادی به بیست و یکمین جشن سینمایی ایران پرداخت.

 نحوه برگزاری مراسم پایانی بیست و یکمین دوره جشن سینمایی ایران، انتقاداتی را به‌دنبال داشته است؛ در همین راستا، محمد مهدی عسگرپور (کارگردان سینما و مدیرعامل سابق خانه سینما) با انتشار یادداشتی که به صورت اختصاصی در اختیار خبرگزاری ایلنا قرار داده، به این مراسم و نحوه اجرایی آن انتقاد کرده است.

متن این یادداشت به شرح زیر است:

«چند سالی‌ست در جریان برگزاری جشنواره فجر و یا جشن سینمای ایران با تعداد زیادی از شرکت‌کنندگان در مراسم مختلف به‌خصوص جشن پایانی مواجهیم که در بهترین حالت می‌‌توان آنها را دوستدار سینما دانست. کافی‌ست در هنگام اعلام برندگان به‌خصوص در حوزه بازیگری چشم‌ها را ببندیم و از صدای تشویق‌ها که آمیخته به کف و انواع سوت است دریابیم که انگار جشنی با حضور طرفداران بازیگران در یک میدان شهر در حال برگزاری‌ست.

بدتر آنکه مجریان این گونه مراسم هم عمدتاً تحت تاثیر این شرایط انتخاب می‌شوند و عملاً در تعاملی تلویزیونی مجلس را به قول معروف گرم‌تر هم می‌کنند، شاید آنها و حتی برگزارکنندگان راهی غیر از این هم نداشته باشند چراکه غالباً علاقه‌مندان که ممکن است اهل و عیال و فرزندان را هم به همراه داشته باشند برای دیدن اختتامیه آمده‌اند و لابد باید به آنها خوش بگذرد.

این در حالی‌است که دست‌اندرکاران سینما همواره از همین رویه شاکی‌اند و فکر می‌کنند جایی در مراسم این‌چنینی ندارند.

مدیران برگزاری هم معتقدند غالب سینماگران اگر بدانند جایزه‌ای دریافت نمی‌کنند به سختی پا به مراسم می‌گذارند و عملاً حضور در مراسم بدون دریافت جایزه را چیزی مثل سیاهی لشکری می‌دانند.

نتیجه آنکه درخلال برگزاری مراسم پایانی با چیزی مواجهیم که ما به ازای آن در دنیا کم یافت می‌شود.

در غالب جشن‌های آکادمیک کشورهای صاحب‌نام درحوزه سینما، احدی بی‌حساب و کتاب نمی‌تواند به مراسم راه یابد و البته دست‌اندرکاران سینما هم حضور در مراسم را فارغ از اینکه جایزه‌ای نصیب‌شان می‌شود یا نه جزو فعالیت‌های حرفه ایشان می‌دانند.

دراین مسیر البته یک نکته مهم دیگر هم وجود دارد و اینکه در خارج معمولاً آرای داوران تا لحظات پایانی لو نمی‌رود، حال آنکه در جشن‌های ما فرهنگ لو رفتن جوایز امری بدیهی است.

اگر برگزاری جشن یا جشنواره را هم به سان نقطه عطف در روابط سینمایی بدانیم پس سینما نیازمند رویدادهای این‌چنینی هم هست، در واقع گاهی این اجتماعات برای پیشبرد برخی اهداف نیاز است، حداقلش این است که در مقابل جریاناتی که برای بی‌ارزش جلوه دادن و بی‌آبرو نشان دادن سینمای ایران کم نمی‌گذارند و از تریبون‌هایی مثل فلان برنامه تلویزیونی و یا روزنامه، سینما را آماج حملات خود قرار می‌دهند، برگزاری اجتماعات به‌خصوص با حضور سرمایه‌های اصلی و با اصالت سینما می‌تواند کمی معادله را برهم زند، ضمن آنکه سینما به عنوان یک هنر مدرن نیازمند گردهمایی و هم‌اندیشی ست.

پس مدیران همواره بایک موقعیت متناقض مواجهند،هم سینمابه مراسم جشن وجشنواره نیازدارد،وهم سینماگران صاحب نام برای حضورطبیعی دراینگونه برنامه هاتابع شرایط خاصندتاحدی که گاهی اوقات برای حضورشان شروطی مطرح می‌کنند.

بنظرمی رسدفرهنگ حضوردرجریانهای رقابتی که برگزاری مراسم پایانی بخشی ازآن است توسط دست‌اندرکاران سینماروزبه روز وضعیت بدتری پیدامی‌کندو مجموعاً درطول سالهای اخیربرای کلیت سینماکمترسازنده بوده وعملاً خستگی رابرتن مدیران،برگزارکنندگان،دست اندرکاران،اهالی مطبوعات و… باقی می‌گذارد.

این مساله پیوند عمیقی با موضوعات دیگری از قبیل ابهام درجایگاه صنف، عدم تسلط مدیران به ویژه در بخش دولتی که گاهی باعوام گرایی وگاهی با تضعیف نهادهای صنفی صورت می‌گیرد، نقص ساختارهای جشن‌ها و جشنواره‌ها، عدم درک درست دست اندرکاران حرفه‌ای از نقش اجتماعی خود، ترجیح منافع فردی به منافع جمعی که در جامعه ایرانی تقریباً نهادینه شده است، دلسردی عمومی نسبت به تحولات سیاسی و اجتماعی و….دارد.

پس به نظر می رسد برای حل این مشکل روبه رشدبایدطرح وبرنامه‌ای داشت، رهاکردن این موضوع ویااحاله دادن آن به ساختارهای حاکمیتی کمکی به حل ماجرا نمی کندوصرفاًدایره سوءتفاهم‌هارابالابرده وسرمایه هاراهدر می‌دهد.

اگرواقعاًبخش مهمی ازسینماگران نام آشنا (ظاهراًاین اواخرناشناخته هاهم صاحب شرط شده‌اند) برای حضوردررقابت ومراسم پایانی خواسته یاناخواسته قواعدرایج رارعایت نمی‌کنندبهتراست تامدتی این گونه مراسم برگزارنشودو یا کمتربرگزارشود و با ایجادشاکله‌ای جدیدفضایی متناسب بافرهنگ سینماگران طراحی شود.البته گردهمایی‌هایی که برای سینما لازم است به گونه‌ای دیگرترتیب داده شود.

سابقه نشان داده برای برخی گردهمایی‌ها(خارج ازمحدوده های جشن وجشنواره) دست اندرکاران علاقمندی بیشتری ازخودنشان می‌دهند که به نظرمی‌رسد دراین گونه برنامه هاوجه جدی وقابل اعتنای سینمای ایران هم جلوه بیشتری نسبت به جشنها وجشنواره‌های رقابتی ازخودنشان می‌دهد.

پرواضح است که سینمای ایران باعرض وطولی که دارداحتیاج مبرمی به جریانهای رقابتی دارد، ولی چه بایدکرد وقتی فرهنگ آن به درستی شکل نگرفته وشواهد حاکی ازآن است که به این زودی‌هاهم نمی‌خواهدبگیرد.


افزودن دیدگاه جدید

  • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید در وب سایت منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط با خبر باشد منتشر نخواهد شد.