دوشنبه, 22 مهر 1398
کد خبر: 11897
درباره تفکر ضددفاعی فیلم «بمب؛ یک عاشقانه»

عشق بهتر است یا آتش؟!

آوینی فیلم: اگر تمایل فیلم های تولیدی چند سال اخیر را با مروری بر آثاری که در فضاهای گذشته روایت می شوند، مرور کنیم به این نتیجه می رسیم که یا می خواهند تحت قصه ای طنزآلود و دروغین به شکوه دوران پیش از انقلاب بپردازند یا اینکه از طریق زیر سوال بردن نوع زندگی مردم ایران در دهه اول انقلاب به این نتیجه برسند که با دورانی عقب مانده طرف هستیم!
آوینی فیلم

فیلم «بمب؛ یک عاشقانه» اگر چه در بستری عاشقانه روایت می شود و زندگی تَرَک خورده زوجی جوان را در سالهای یورش دشمن به نمایش درمی آورد اما بهانه ای است برای زیر سوال بردن مفهوم دفاع. فیلمساز نه تنها تفاوتی میان دفاع و یورش قائل نیست بلکه اصولا هر نوع واقعه تاریخی را نفی می کند و شعارش این است که عشق والاتر از هر اتفاقی است. در واقع افراد همسو با تفکر پیمان معادی گمان می برند که مسیر رویداد و رویکرد رخداد مهم نیست بلکه شکل انجامش به کل مردود است. شاید از نگاه فیلمساز که سالهایی از زندگی خود را در خارج از کشور سپری کرده است، باید مردمان ایران هم در زمان حمله دشمن بعثی دست از پا درازتر در انتظار تسخیر خانه خود باشند و خانه را رها کرده و به دست بیگانه بسپارند!

فیلم بمب یک عاشقانه

به گزارش آوینی فیلم، فیلم «بمب؛ یک عاشقانه» بعد از اکران عمومی چند روزی است وارد شبکه نمایش خانگی شده است. فیلم در بستر روایتی عاشقانه به شکل زیرپوستی درصدد نفی دورانی است که مردمان ایران با تمام وجود از کیان کشور در برابر یورش دشمنان قسم خورده ایران اسلامی دفاع کردند. اینگونه فیلم ها از طریق طرح قصه ای عاشقانه می خواهند روایت تاریخی را خدشه دار کنند و گمان می کنند با رجوع به دوران گذشته می توانند با دست اندازی واقعیت یا تمسخر موقعیت های تاریخی، جریان دیروز را به نقد دربیاورند. «بمب؛ یک عاشقانه» با ایجاد موقعیت های کمیک آغاز می شود و با تمسخر شعارهای مردمی مربوط به دوران دهه 60 که هنوز همچنان زنده است، نیت اصلی خود را از همان ابتدای فیلم برملا می کند. همانگونه که در آنونس فیلم می توان یافت، فیلم قصه عاشقانه را در یک موقعیت بغرنج و دوگانه میان عشق و مرگ تقسیم می کند ولی لحن دوگانه میان فضای به ظاهر شاد ابتدایی با موقعیت های مرگبار عاشقانه باعث می شود که فیلم تبدیل به روایتی گسسته شود که توان خلق داستانی سرراست را ندارد و می خواهد به هر کجای آن دوران سرک بکشد تا شاید دستاویزی برای حمله به مفاهیم ارزشی این سرزمین به دست بیاورد.

فیلم بمب یک عاشقانه

به گزارش آوینی فیلم، اگر تمایل فیلم های تولیدی چند سال اخیر را با مروری بر آثاری که در فضاهای گذشته روایت می شوند، مرور کنیم به این نتیجه می رسیم که یا می خواهند تحت قصه ای طنزآلود و دروغین به شکوه دوران پیش از انقلاب بپردازند یا اینکه از طریق زیر سوال بردن نوع زندگی مردم ایران در دهه اول انقلاب به این نتیجه برسند که با دورانی عقب مانده طرف هستیم در حالی که وضعیت دشوار جنگ تحمیلی و افتخارات غرورآمیز مردم ایران در سالهای دفاع و حماسه کاملا برخلاف آرای افرادی است که یا چشم خود را بر روی واقعیت ها بسته اند و یا اسیر بازی های سیاسی معاندان شده اند.

فیلم بمب یک عاشقانه

وقتی به ترکیب «معادی- رسول اف» در تولید فیلم «بمب؛ یک عاشقانه» می رسیم به این واقعیت تلخ بیشتر پی می بریم که دست هایی به ظاهر فرهنگی و با قصد و غرض های غیرفرهنگی می خواهند تاریخ و فرهنگ و هنر را مصادره کنند. افرادی که نوع زیست و شکل زندگی و ابهاماتی که پیرامون فعالیت مالی آنها وجود دارد، زنگ خطر را برای فرداها به صدا درمی آورد. وقتی یک سر ماجرا فیلم های سیاه نمایی مثل «لرد» وجود دارد و سر دیگر ماجرا تولیداتی به ظاهر قانونی همچون «بمب؛ یک عاشقانه»، زنگ هشدار برای مسئولان باید به صدا درآید که بدانند چه در فضای رسمی و چه با تولیدات یواشکی قرار است روایتی غربی از زندگی ایرانیان به تصویر درآید. وقتی «بمب یک عاشقانه» توسط پسرعموی سازنده «لرد» تولید می شود و همین جوان تازه وارد در سینما به شکل گسترده ای در حال سرمایه گذاری و تولید آثاری در حوزه های تجسمی و موسیقی و کتاب و سینما است، نتیجه اش در فردا مشخص است. حال تهیه فیلم ضدجنگ «بمب؛ سک عاشقانه» باشد یا تولید مستند حامی اصلاحاتیِ «میدان جوانان سابق» که مراسم های ویژه اکرانش توسط عناصر شناخته شده دوم خردادی به اجرا درمی آید.

فیلم بمب یک عاشقانه

فیلم «بمب؛ یک عاشقانه» آنسوی واقعیت رخدادی است که روایت درستش را در «دیده بان» و «مهاجر» و «هیوا» و بسیاری از آثار شریف دفاع مقدسی دیده بودیم. فیلم پیمان معادی و احسان رسول اف هر چند بطور مستقیم در این ژانر قرار نمی گیرد ولی به واسطه روایتی عاشقانه درصدد زیر سوال بردن واقعیت جنگ است. تحریف واقعیت و تولید روایت هایی جعلی چه در آثار اجتماعی و عاشقانه و چه در آثاری با رنگ و بوی کمدی نکته ای است که باید بطور جدی مورد نظر مسئولان قرار گیرد تا هر فیلمنامه منحرفی نتواند وارد چرخه تولید و بعدها اکران شود.


افزودن دیدگاه جدید

  • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید در وب سایت منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط با خبر باشد منتشر نخواهد شد.