شنبه, 23 آذر 1398
کد خبر: 11466
گفتگوی «آوینی فیلم» با سیدمهرداد ضیایی بازیگر «سریال گاندو»

به رئالیسم بهداشتی و محافظه کارانه در تولید سریال اعتقادی ندارم

آوینی فیلم: حضور بازیگری حرفه ای و کاربلد مثل سیدمهرداد ضیایی در سریال گاندو اتفاق جالبی بود. بازیگری که با کوله بار تجربه و دانش به اهمیت استانداردسازی در تولیدات سریال اعتقاد دارد. بازیگر سریال گاندو که این شب ها با سریال «بوی باران» از شبکه یک سیما مهمان خانه ها است، در گفتگو با پایگاه خبری تحلیلی «آوینی فیلم» درباره سریال سازی در تلویزیون گفت.
آوینی فیلم

 سیدمهرداد ضیایی، بازیگر سریال گاندو درباره عدم سابقه تولید سریالهای باکیفیت امنیتی جاسوسی در کشورمان گفت: در شرایطی که ویژگی های مهم برخی موضوعات ملی توسط برخی از افراد مسئول نادیده گرفته میشود و نازل سازی و عدم توجه به استانداردها بر کیفیت غلبه پیدا کرده است، ساخت سریالهای آگاهی دهنده مهم است. در غیر اینصورت نتیجه اش همین غفلت هایی میشود که سالها در فضای رسانه ای می بینیم. این در حالی است که در همه جای جهان موضوعاتی وجود دارند که جزو مهمترین موضوعات تولیدی قرار میگیرند. گفتن درباره این غفلتها خیلی زیاد است ولی برای فهم موضوع اشاره ای میکنم به اهمیت پرداخت هنری در رسانه هایی که میتوانند جریان ساز شوند ولی به راحتی مخاطب را به سمت ذائقه سطحی هدایت میکنند. برخی مباحث میتواند از طریق رسانه های مختلف دیداری و شنیداری به هدایت جامعه دامن بزند. متاسفانه رسانه های ملی و رسمی ما به جای پاسخ منطقی به پرسش مردم بیشتر به ابهام مخاطب دامن میزنند و همین دلایل باعث شده که سطح تحلیلی مردم پایین بیاید.

مهرداد ضیایی

این بازیگر پیشکسوت در ادامه گفتگوی با آوینی فیلم ضمن نقد ناتوانی برخی رسانه ها در نمایش واقعیات جامعه گفت: به طور حتم برای من به عنوان بازیگری که سابقه کار پژوهشی دارم، پذیرش بازی در یک اثر که برداشتهای مختلفی از آن میتوان به وجود بیاید، سخت بود. من با آرش قادری صحبت کردم و گفت که بسیاری از مسائل امنیتی و سیاسی را در سریال تلطیف کرده است ولی به نظرم برخی از باورهایی که همه چیز را سیاه و سفید می بینند در پخش این نوع نگاه دست میبرند و تغییراتی میدهند تا همه چیز را براساس باور خود به نمایش دربیاورند. واضح تر بگویم که وقتی من میخواهم یک کار تاریخی بنویسم اعتقاد ندارم که باید آموزش تاریخ به مخاطب بدهم. در اینصورت میتوان یک مستند تاریخی ساخت یا اینکه در نهادهای آکادمیک به انتشار متنی تحقیقاتی دست زد. ولی وقتی یک واقعه تاریخی یا یک مضمون امنیتی را در قالب سریال نشان میدهیم قرار نیست که درباره یک پرونده امنیتی اطلاع رسانی کنیم بلکه باید از تخیل نویسنده برای رسیدن به جادبه درام استفاده کرد. در عین حال باید فضایی درست شود که مخاطبان این موضوعات با آن ارتباط برقرار کنند. با این توضیح من به رئالیسم بهداشتی در تولید سریال که بسیار هم محافظه کارانه است، اعتقادی ندارم.

بازیگر گاندو ادامه داد: موضوع امنیتی بحث بسیار ملتهب و حساسی است و یک نویسنده باید ارجاع غیرمتنی به اجتماع خود داشته باشد. این که جامعه همواره دنبال قضاوت صفر و صدی درباره موضوعات است، انتخاب بازیگررا برای پذیرش نقش یا نوشتن مطلب مشکل میکند. من قبلا برای جنگ مطالبی برای برخی از نهادها نوشتم ولی همواره جهان بینی من در آن وجود داشت. این نوع نوشتن همواره میتواند محل رجوع برای هر مخاطبی باشد چرا که جدا از مواضع تاریخی به لحاظ دراماتیک باید جالب باشد.

بازیگر سریال بوی باران ادامه داد: در آزادترین جوامع هم پرونده های امنیتی تا حدی پوشیده هستند و نمیتوان همه موارد امنیتی را بصورت کامل به نمایش درآورد و برای همین نباید انتظار داشت که آثاری مثل گاندو بخواهد کاملا براساس واقعیت ساخته شود بلکه مساله مهم تخیل نویسنده و درامی است که شکل می گیرد. از طرفی باید مترادف با امنیت ملی رفتار کرد ولی گاهی برخی ها تعابیر و قضاوت های شخصی خود را به کار میگیرند.

ضیایی ادامه داد: مضامین امنیتی و سیاسی خیلی کم در کشورمان کار شده است و سابقه محافظه کاری رسانه ای و ممیزی بهداشتی هم در این مساله دخیل بوده است و همین باعث میشود که مخاطب به این آثار یکسویه واکنش منفی نشان بدهد. ولی آرش قادری و جواد افشار دوستان عزیز من با تمام وجود  سعی کردند که یک درام را براساس واقعیت خلق کنند. ما جزو دوستان قدیمی هستیم و با وجود اینکه نظرات ما ناهمسان است، انقدر به هم اطمینان داریم که با هم همراه شویم.


افزودن دیدگاه جدید

  • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید در وب سایت منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط با خبر باشد منتشر نخواهد شد.