يكشنبه, 30 تير 1398
کد خبر: 11436
نقد نمایش هنجارشکنی که به توقف رسید

وقتی انحراف به هزار راه نرفته وارد سالن میشود!

آوینی فیلم: نمایش «عاشقانه‌ های خیابان» شهرام گیل‌آبادی متوقف شد. خبری که چندان نمیشود به پایداری اش فکر کرد و شاید یک بازی رسانه ای باشد با این حال فعلا امکان خرید بلیت برای این نمایش وجود ندارد. اما مساله ای که اهمیت بیشتری دارد، لزوم برخورد جدی مسئولان نظارتی بر اجراهای نمایشی است که با ادعای طرح معضلات ولی با هدف کسب درآمد و با کمک چهره ها به صحنه میروند.
آوینی فیلم

نمایش «عاشقانه های خیابان» از اواخر خردادماه در تماشاخانه ایرانشهر روی صحنه رفت و با این شرایط حتی خبر توقیف آن هم نمیتواند چندان کارساز باشد. وقتی نمایشی حدود بیست روز به صحنه رفته است و به اجراهای آخرش میرسد دیگر جلوگیری از نمایش آن یک اقدام مناسب مدیریتی نخواهد بود. به گزارش آوینی فیلم، پرسش اینجا است که چرا نمایشهایی مثل «عاشقانه های خیابان» باید مجوز اجرا بگیرد و بدون هرگونه ممیزی با ادبیاتی نامناسب نسبت به فرهنگ ایرانی و در یک فضای بسته و تاریک به صحنه برود؟ چرا باید بازیگران خانم این نمایش به هوای نزدیکی با مخاطب هر نوع دیالوگی را به کار بگیرند و از اسم دوست دختر مخاطب تا ایجاد بساط فروش لباس زیر را به شکل جلف و مبتذلی ارائه بدهند؟! آیا به بهانه نمایش واقعیت زنان بدسرپرست که در مترو فعالیت میکنند، میتوان به انعکاس هر لفظ و عبارت نامناسبی اقدام کرد! آیا این نوع برخورد، توهین به این افراد زحمتکش نیست؟

نمایش عاشقانه های خیابان

به گزارش آوینی فیلم، شهرام گیل آبادی که به دلیل سابقه اجرایی اش در مراکزی مثل شهرداری و صدا و سیما ارتباطات خوبی با مدیران دارد، با طرح «تئاتر تعاملی» و با تغییر زاویه قرار گرفتن مخاطبان در صحنه نمایش نه تنها قاعده بازی را به شکل نامناسبی به هم زده بلکه به این بهانه وارد محدوده خط قرمزها شده است. نمایش «یک دقیقه و سیزده ثانیه» و «عاشقانه های خیابان» نه تنها کمکی به حل معضل زنان بدسرپرست نمیکند بلکه سوء استفاده کارگردان از سوژه و فضای سیاسی و اجتماعی است. کارکرد این نمایش در ایجاد هیجان صوری همانند روال برنامه خندوانه است و تشویق تماشاگران برای کف و سوت در جهت باز شدن درب ورزشگاه ها به روی زنان یا دوچرخه سواری آزادانه زنان، سوء استفاده و سوء تعبیر کارگردان درباره مشکلات جامعه است.

نمایش عاشقانه های خیابان

هر چند استقبال از نمایش عاشقانه های خیابان خیلی زیاد بوده است ولی انتظار میرود که مسئولان نظارتی اداره هنرهای نمایشی به محتوای آثار به نمایش درآمده در زمان ارائه مجوز توجه کنند و فضای تئاتر را از مسیر خانوادگی بودن دور نکنند. متاسفانه نمایش عاشقانه های خیابان بهانه ای برای کسب درآمد از مسیرهای نادرست هنری بود و اجرای انواع ترانه های قدیمی و لس آنجلسی تحت عنوان تعامل بازیگران با مخاطبان تنها در مسیر انحراف میتواند قرار بگیرد. شهرام گیل آبادی، حذف صندلی برای مخاطبان و نشستن آنها در متن صحنه و رد و بدل شدن پرسش و پاسخ میان بازیگران با مخاطبان را فضایی برای ایجاد تعامل و گفتگو در جامعه خوانده است ولی طرح پرسشهای سطح پایین و مشغول کردن مردم با مسائل پیش پاافتاده نه تنها کمکی به جامعه نمیکند بلکه راه اشتباهی را به مخاطبان توصیه میکند. یک نوع جیغ و هورای تصنعی و زودگذر از نوع خندوانه ای!


افزودن دیدگاه جدید

  • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید در وب سایت منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط با خبر باشد منتشر نخواهد شد.