يكشنبه, 30 تير 1398
کد خبر: 11419
از تحسین منتقد خارجی معروف این سالها تا رسیدن به شانگهای

دستهای پشت پرده برای معرفی فیلم «قصر شیرین» به اسکار 2020

آوینی فیلم: حمایت از تازه ترین فیلم میرکریمی از زمان جشنواره فجر آغاز شد که با اهدای جوایزی همراه بود. نقد منتقد خارجی معروف این سالها که تقریبا برای اکثر فیلمهای ایرانی نقد تحسین برانگیز نوشته و ماجرای جایزه شانگهای به فیلم «قصر شیرین» بخشی دیگر از پروژه معرفی این فیلم برای اسکار امسال بود. در روزهای اخیر گویا جریانی در تلاش است تا «قصر شیرین» را مهمترین برگ برنده سینمای ایران در اسکار جلوه دهد و طبق برخی شنیده ها، گویا مذاکراتی نیز برای تحقق این تصمیم در حال انجام است.
آوینی فیلم

در حالی که هنوز حدود سه ماه به مهلت باقی مانده برای معرفی فیلم جهت رقابت در شاخه بهترین فیلم خارجی اسکار ۲۰۲۰ باقی مانده، به نظر می رسد یک جریان رسانه ای با حمایت های پنهان و با توسل به برخی ترفندهای نخ نما، در تلاش است تا فیلمی خاص را به عنوان تنها گزینه لایق و دارای شانس برای معرفی به آکادمی اسکار آن هم در شرایط فعلی نشان دهد. به گزارش بانی فیلم، در همین حال بعید نیست این فیلم با وجود انبوه ساخته های از مدتها پیش در نوبت اکران مانده، در همین تایم باقیمانده به اکران برسد تا دست کم بتواند از یکی از شرط های معرفی به آکادمی اسکار برخوردار شود.

در روزهای اخیر گویا جریانی در تلاش است تا «قصر شیرین» را مهمترین برگ برنده سینمای ایران در اسکار جلوه دهد و طبق برخی شنیده ها، گویا مذاکراتی نیز برای تحقق این تصمیم در حال انجام است.

برای این کار گویا یک برنامه ریزی تبلیغاتی و رسانه ای در نظر گرفته شده که از مدت ها پیش در حال پیاده سازی بوده؛ از طرح ناشیانه شایعه توقیف فیلم توسط یکی از نهادهای انتظامی به دلیل مخالفت با چند پلان(؟!) و اینکه به سازمان سینمایی تاکید کرده اند حق صدور پروانه اکران برای فیلم میرکریمی را ندارد…(!) تا آگراندیسمان جوایز یک جشنواره متوسط و نه چندان مهم در سطح جهانی، همه و همه ظاهراً قرار است حکم زمینه چینی برای شایسته نشان دادن این فیلم برای اسکار را بیاید.

فیلم قصر شیرین

یکی از شایعات که نمود رسانه ای چندانی نداشت و مربوط به شایعه توقیف فیلم توسط یکی از نهادهای انتظامی است، سکانسی است مربوط به رشوه گرفتن افسر پلیس راهور از کاراکتر اصلی فیلم جلال مرادی (با بازی حامد بهداد). اما این خبر بلافاصله با تکذیب روابط عمومی سازمان سینمایی مواجه شد تا اعلام شود فیلم «قصر شیرین» در مرحله دریافت پروانه نمایش قرار دارد و هیچ شکایت و یا توقیفی در کار نیست!

اینکه هر فیلمی از سینمای ایران بتواند در حضورهای جهانی خود موفق به دریافت جایزه ای شود، به خودی خود دارای ارزش و یک موفقیت برای سینمای ایران به حساب می آید؛ اما آنچه را که باید مورد توجه قرار داد، ارزش و اعتبار یک فستیوال و بالطبع جایزه های آن است. بدیهی است که با بزرگنمایی جایگاه و رتبه فستیوال هایی مانند جشنواره شانگهای چین، توکیوی ژاپن و گوای هند و این رویدادهای سینمایی را در رتبه و درجه الف و سطح یک قرار دادن، ممکن است در کوتاه مدت در فضای داخلی کشور و نزد مدیران سینمایی تاثیری داشته باشد؛ اما با روشن شدن حقیقت ماجرا، این ترفندها به یک ضد تبلیغ مبدل می شوند.

جالب است بدانیم تنها با استناد به امتیاز «فدراسیون بین المللی انجمن تهیه کنندگان»(فیاپف) که در پاریس قرار دارد، جشنواره شانگهای چین، توکیوی ژاپن و گوای هند دارای رتبه یک یا سطح A محسوب می شوند!

جشنواره شانگهای بیشتر به عنوان رویدادی سینمایی درمنطقه شرق آسیا و کشور چین مطرح است و در سطح جهانی دارای تأثیرگذاری چندانی به لحاظ اعتباری نیست.

نکته جالب تر هم که باید در مورد جشنواره شانگهای بدانیم این است که از پاییز سال گذشته و طی دیدار امیر اسفندیاری (معاونت بین الملل بنیاد فارابی) و کامیار محسنین (مدیر ارتباطات بین المللی جشنواره جهانی فیلم فجر(با دبیری رضا میرکریمی) با ونشیا فو (دبیر کل جشنواره شانگهای)، یه وان (قائم مقام دبیر)، گلوریا جین (دبیر بخش فوروم شانگهای) و ویهوان ژوانگ (مدیر بخش فوروم شانگهای) در تهران با امضای تفاهم نامه و انجام توافقات نهایی، خواهرخواندگی جشنواره های فجر و شانگهای صورت گرفته بود!

در این باره حتی توسل به نقدی از دبورا یانگ منتقد هالیوود ریپورتر که از قضا، بهار امسال مهمان جشنواره جهانی فیلم فجر(با دبیری رضا میرکریمی) نیز بود، از جمله دستاویزهایی قرار داده شده تا «قصر شیرین» بیش از آنچه هست جلوه داده شود. نقدی که در آن یانگ، به طرز اغراق آمیزی فیلم «قصر شیرین» را «یادآور روح فیلم کلاسیک «دزد دوچرخه» ویتوریو دسیکا» دانسته بود!

اگر این موارد را در کنار عدم پذیرش دو ساخته قبلی میرکریمی یعنی «خیلی دور، خیلی نزدیک» (۲۰۰۵) و «امروز» (۲۰۱۴)، توسط آکادمی اسکار بگذاریم، کمتر شانسی می توانیم برای فیلمی دیگر از این فیلمساز و مدیر سینمایی در رقابت مهمی چون اسکار قائل باشیم. البته باید اذعان کنیم که شاید حتی اگر فیلم «یه حبه قند» که سال ۱۳۹۱ به عنوان نماینده ایران در اسکار انتخاب شده بود، اما در نهایت به دلیل تصمیم مسئولان وقت سینمایی که اسکار را تحریم کرده بودند، موفق به راهیابی به آکادمی نشد هم فرصت معرفی می یافت، بعید بود بتواند به توفیقی برسد و حتی جزو پنج کاندیدای نهایی جای گیرد.

«قصر شیرین» اگرچه در جشنواره ملی فجر سال گذشته در رشته های بهترین فیلم و کارگردانی (رضا میرکریمی)، بهترین بازیگر نقش اول مرد(حامد بهداد)، بهترین بازیگر نقش مکمل زن (ژیلا شاهی و نیوشا علیپور) و بهترین بازیگر نقش مکمل مرد(یونا تدین)، بهترین فیلمنامه (محسن قرائی و محمد داوودی) و بهترین موسیقی متن (امین هنرمند) نامزد دریافت سیمرغ بلورین بود که در نهایت در دو رشته آخر این جایزه را گرفت و همچنین به تازگی جایزه های جام طلایی بیست و دومین دوره جشنواره فیلم شانگهای را در رشته های بهترین فیلم، بهترین کارگردانی و بهترین بازیگر مرد(حامد بهداد) دریافت کرد، اما با وجود کاندیدایی فراوانش در جشنواره فجر و سه جایزه ای که از شانگهای گرفت بازهم اثری نیست که بتواند اقبالی در اسکار داشته باشد.

آشنایی نسبی با سلیقه اعضای آکادمی اسکار در این رشته نیز نشان از آن دارد که فیلم «قصر شیرین» نباید چندان با این سلیقه هماهنگ باشد. تجربه ثابت کرده که اعضای آکادمی اسکار بیشتر از سینمای قصه‌گو و بومی لذت می برند و فیلم میرکریمی به عنوان اثری جاده ای که کشش داستانی چندانی هم ندارد، قطعاً با معیارهای رای دهندگان و اعضای آکادمی اسکار همخوانی ندارد.

همه این زمینه چینی ها برای فیلم «قصر شیرین» در حالی توسط برخی از فعالان فضای مجازی صورت می گیرد که در جمع فیلم های اکران، فیلم های به مراتب بهتری وجود دارند که حتما در اسکار بخت بسیار بیشتری از فیلم میرکریمی خواهند داشت فیلم هایی مانند «سرخپوست» و در وهله بعد آثاری چون «متری شیش و نیم»، «شبی که ماه کامل شد» و «مسخره باز»…آیا بازهم هیات انتخاب می تواند با گزینش فیلمی مانند «قصر شیرین» که از همین حالا می شود شکست و توفیق نیافتنش را دید، این امکان مهم سینمایی را از فیلم های تولیدی کشورمان بگیرند؟

آیا مسئولان و مدیران سینمایی نباید از موقعیت خاص امروز به نفع سینمای کشورمان استفاده کنند؟

همه می دانیم شرایط امروزی کشورمان و اوضاع ملتهبی که دولت دونالد ترامپ در سطح منطقه به وجود آورده و با توجه به نگاه متمایزی که بیشتر اعضای آکادمی اسکار با سیاست ورزی های ترامپ دارند، موقعیت ویژه ای برای سینمای ایران و توفیق در رقابت اسکار۲۰۲۰ مهیا شده است. لازم است «تیر» درستی را برای زدن «هدف» انتخاب کنیم! مسلم بدانید «قصر شیرین» تیر مناسبی برای زدن هدف دراین رقابت سینمایی نیست… باور بفرمایید!


افزودن دیدگاه جدید

  • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید در وب سایت منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط با خبر باشد منتشر نخواهد شد.