پنجشنبه, 30 خرداد 1398
کد خبر: 10949
نقد سریال نوروزی «زوج یا فرد»

دنباله روی خط فیلمفارسی با تیپ های آشنای تلویزیون

آوینی فیلم: گاهی میشود خیلی راحت رگ خواب مخاطب را به دست آورد و تبدیل به سریالی پرطرفدار یا فیلمی پرفروش در گیشه شد. وقتی مخاطب از طریق رسانه های خبری و به خصوص تصویری هر روز ذائقه ای نازل تر پیدا کند و تنها به ظواهر فکر کند، میتوان با قرار دادن چند نشانه آشنا او را مثل آهن ربا جذب کرد. اما آیا این میتوان چنین فیلمها، سریالها یا برنامه های تلویزیونی را موفق دانست؟ داستان برخی از برنامه های تلویزیونی مثل عصر جدید یا سریالی مثل زوج یا فرد که در ایام نوروز از شبکه سه سیما پخش میشد، همین است.
آوینی فیلم

 سریال «زوج یا فرد» با استفاده از تیپ های آشنای تلویزیون و یک داستان فیلمفارسی طور میخواست بیننده جذب کند و شاید هم موفق بود. اما دستاورد این سریال که ادعای نقد جریان اجتماعی و سیاسی و به خصوص آقازادگی را داشت، چند شعار و تیپ های آشنای مرجانه گلچین و مهران غفوریان و یوسف تیموری در تلویزیون بود. مثلثی که به دلیل خاطره خوشی که نزد مخاطبان دارد، میتواند برگ برنده هر مجموعه ای باشد و پاشنه آشیل ماجرا وقتی ایجاد میشود که تیم تهیه کننده به دور از هرگونه خلاقیتی متکی به این تیپ های شاد تلویزیون باشد و بی خیال فیلمنامه و شخصیت پردازی های تازه همه چیز را به شیرین کاری های این بازیگران طناز بسپارد و «زوج یا فرد» و کارگردان تازه کارش که سالها دستیاری کرده و در پشت سر کارگردانهای تلویزیونی قرار داشت، در اولین تجربه کارگردانی اش آنهم در مقطع مهم نوروز همین کار آسان را انتخاب کرد.

شبکه سه برای رونق به سریال نوروزی اش، برنامه «گیرنده» را با دعوت از عوامل سریال «زوح یا فرد» تدارک دید که البته مثل تولید دیگر برنامه های جدید شبکه سه مثل عصر جدید، ستاره ساز و برنده باش بهانه ای برای رو کردن اسپانسر و جوایز و ستاره های پیامکی بود اما نه گیرنده و تبلیغاتش و نه دیگر تیزرهای تبلیغاتی این شبکه راهی برای رسیدن به موفقیت نیست، هر چند راههای زیادی برای موفقیت های ظاهری وجود داشته باشد اما باید کار به کاردان سپرده شود و با هیاهو و هوچی گری و دعوت از ستاره های فوتبال و سینما و تلویزیون نمیتوان موفقیت یک شبکه را تضمین کرد. «زوج یا فرد» نمونه ای از اتفاق این چند ماهه شبکه سه است. یعنی دل سپردن به ستاره ها برای موفقیت های ظاهری و پوشاندن ضعف ها. چهره های طناز سریال نوروزی شبکه سه حالت مُسکن داشتند و در سریالی که یک فیلمنامه فیلفارسی طور داشت، هیچ اتفاق جدیدی را رقم نزدند، همانگونه که دیگر برنامه های جدید و تقلیدی این شبکه اتفاق تازه ای را بوجود نیاوردند.

سریال زوج یا فرد

 

سریال «زوج یا فرد» به کارگردانی علیرضا نجف ‌زاده و تهیه ‌کنندگی مهران مهام و مشاوره کارگردانی محمدحسین لطیفی درباره یک مدیر دولتی مردمی و با وجدان به نام «دکتر کمال شهری» بود که هدایت هاشمی ایفاگر این نقش شد. هر چند اسم و شغل کاراکتر نسبتا جدید میباشد اما با کمی دقت بیشتر میتوان این چهره را ترکیبی از نقشهای گذشته ای دانست که این بازیگر ایفا کرده بود. شاید کمال شهری همان اوس موسی در سریال پایتخت 4 باشد با یک سیما و گریم متفاوت اما با همان لهجه و جنس صدای آشنا و با چند دیالوگی که بر زبانش گذاشته بودند. مدیری که در ابتدا منطقی بود و به ناگهان در میانه و انتهای سریال و بعد از دوران بازنشستگی ناخواسته یا شاید اخراج از منصب دولتی به یک شخصیت متفاوت با 180 درجه تفاوت رسید که همانند شخصیت مورد علاقه اش یعنی «آفاق دستان» با بازی آشنای مرجانه گلچین هرگونه مسخره بازی درمی آورد و در رستوران به معشوقه اش همانند جوانان کم سن و سال اظهار علاقمندی میکرد و حتی در کوچه به آفاق و برادرش (فرشید دستان با بازی مهران غفوریان) سنگ پرتاب میکرد! این تغییر ناگهانی شخصیت دکتر و حتی تا حدی آفاق میتواند نشانه ای از عدم وجود یک طرح و فیلمنامه مشخص برای نمایش وضعیت رفتاری کاراکترهای سریال باشد.

سریال زوج یا فرد

 

شاید سازندگان سریال با گذشت چند قسمت از سریال و بازخوردهای مخاطبان گمان کردند که برای شیرینی بیشتر بهتر است کمی به غلظت رفتارهای ابلهانه کاراکترهای خود اضافه کنند و برای همین سراغ یکی دیگر از راههای قبلا تجربه شده در تلویزیون رفتند و به تقلید از رفتارهای نامعتادل بازیگر نقش هما سعادت در سریال پایتخت با بازی ریما رامین فر که به دلیل عوارض ناشی از قرصهای اعصاب منتهی به خنده های نامتعارف نسبت به موقعیتها میشد، همان کار را برای نقش آفاق در سریال زوج یا فرد به کار بردند. بدون آنکه مشخص شود این داروها چیست و وجود ناگهانی شان و خنده های ناشی  از اختلالات عصبی چطور بعد از گذشت چند قسمت پیدا شده است. آیا این خنده های آفاق نشانه ای از بیماری PBA بود یا راهی برای پرکردن خلاهای فیلمنامه ای که دستش برای ایجاد موقعیت های جدید کمدی خالی بود.

 

سریال زوج یا فرد

برای دیگر شخصیتهای تکراری سریال زوج یا فرد و موقعیتهای پیش بینی پذیرش که نشانه ای از عدم خلاقیت نویسندگان سریال است و اتفاقاتی که به دور از هرگونه دلیل موجه بوجود آمد، همین شرایط حاکم است. اما این سریال که میخواست و میتوانست راهی برای نقد مسائل روز جامعه مثل عدم مسئولیت پذیری مدیران و وجود فاصله میان مردم و مسئولان و نقد آقازادگی و استفاده از موقعیت های دولتی باشد، تنها در حد چند دیالوگ به کار خود پایان داد و در نهایت یک وصال قابل پیش بینی را در نهایت رقم زد تا شاید از طریق ذائقه آشنای مخاطبان بتواند در جمع برترین سریالهای نوروزی قرار بگیرد اما اینگونه موفقیت ها ارزشی نخواهد داشت.


افزودن دیدگاه جدید

  • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید در وب سایت منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط با خبر باشد منتشر نخواهد شد.