دوشنبه, 30 ارديبهشت 1398
کد خبر: 10811

ماجرای عجیب یک هزارپای دنباله دار و بازی «کی بود کی بود، من نبودم»!

آوینی فیلم: ماجرای توزیع ویدئویی «هزارپا» در دو قسمت و نهایتاً اعتراض و انتقاد پردامنه مصرف کنندگان و رسانه ها، در هفته گذشته وارد فاز تازه ای شد. در حالی که قسمت دوم این فیلم امروز(چهارشنبه) توزیع شد، این اقدام و دریافت ۲۰ هزار تومان برای فیلمی که قبلاً دیده شده، بشدت مردم را گلایه مند کرد.

آوینی فیلم: ماجرای توزیع دو نسخه ای «هزارپا» در شبکه نمایش خانگی حتی با توجیه ضمیمه شدن بخشهای تازه- که اگر خوب بودند به فیلم اصلی راه می یافتند!- چنان موجی منفی به راه انداخت که سازمان سینمایی را وادار به اعلام برائت کرد و ابوالحسن داودی کارگردان فیلم را ناگزیر به عذرخواهی. جالب آنکه حوزه هنری هم دوشنبه گذشته به تأسی از سازمان سینمایی، با طرح اینکه امتیاز پخش نمایش خانگی فیلم «هزارپا » به مؤسسه ریز موج واگذار شده، از حواشی منفی قیمت بالای آن و توزیعش در دو قسمت اعلام برائت کرد!
واکنشی که موجب شد علیرضا اقبالی مدیر بازرگانی مؤسسه ریزموج، در مواجهه با آن زمان ۲۰۵ دقیقه ای نسخه ویدئویی و نبود زیرساخت های را دلیل ارائه فیلم در ۲ نسخه د یو یدی مقصر بداند.
او حتی مدعی شد قیمت نسخه نمایش خانگی «هزارپا » ارزان تر از دیگر مدل های پخش تمام شده است!
با این وجود اگر تا لحظه انتشار مطلب حاضر مرکزف سازمان و فرد دخیل دیگری از در تکذیب و توجیه برنیامده باشد، واکنش شدید افکار عمومی و
همراهی رسانه ها را در مذمت این دست اقدامات باید ستود. در واقع وقتی اهالی سینما با تکیه منطقی بر حق مولف، از مردم توقع خرید نسخه های اصلی را دارند، باید در مقابل حمایت مردم، دست کم امتیازاتی هر چند کوچک هم قائل باشند. در این مورد هم وقتی فیلمی بدون آنکه از پروداکشن خرج تراشی برخوردار بوده باشد و بیش از ۳۷ میلیارد هم فروخته باشد، یعنی چند برابر هزینه های خود را برگردانده. در این شرایط با احترام به حقوق توزیع ویدئویی آن، میشد این فیلم را در دو دی وی دی و یک پکیج با قیمت یک دی وی دی به دست مصرف کننده رساند تا تشکری هم از پشتیبانی او در زمان اکران صورت گرفته باشد. مصرف کننده ای که در شرایط نامتعادل اقتصادی امروز از همه جهات تحت فشار است و باز برای سبد فرهنگی خود هزینه می کند.
اتخاذ این سیاست «کی بود کی بود، من نبودم » در برخورد با واکنش منفی مردم فقط نوعی دامن زدن به یک بی اعتمادی عمومی است. پذیرفتن گزینه «بی اطلاعی» از بروز چنین اقدامی که شبهه سودجویی از سرتاپای آن می بارد، از بالاترین مرکز نظارتی تا رده های بعدی، عذر بدتر از گناه به نظر می رسد تا دلیلی قابل باور.
مروری بر کامنت های کاربران در فضای مجازی در واکنش به «هزارپا»ی دو قسمتی، می تواند نمود روشنی از باورهای مصرف کنندگان آثار فرهنگی را به اطلاع مدیران سینمایی و سینماگران منتقل کند.

منبع: بانی فیلم

افزودن دیدگاه جدید

  • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید در وب سایت منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط با خبر باشد منتشر نخواهد شد.