شنبه, 23 آذر 1398
کد خبر: 10675

ادعای آزاده نامداری مبنی بر احقاق حقوق زنان ایرانی

آوینی فیلم: آزاده نامداری در اولین گفت‌وگویش پس از سه سال، درباره اتفاقات رخ داده در زندگی اش گفت: آدم‌ ها چند بعدی هستند و اگر در طول سال‌ها آدمی تغییر نکند از نظر من اتفاق خوبی نیست. آدم‌ها حق دارند که تغییر کنند و در طول زمان بینش‌شان تغییر می‌کند و این را شامل حال خودم هم می‌دانم.

آوینی فیلم: مجری اسبق تلویزیون در گفتگو با خبرآنلاین گفت: من دغدغه خودم و زنان را داشتم به خاطر اینکه فکر می‌کنم زنان باید قدرتمند باشند، باید عزت نفس داشته باشند، توانایی داشته باشند و اگر نداشته باشند، نیمی از جامعه فلج می‌شود. حتی اگر زنی فقط نقش مادری داشته باشد، او هم باید قوی باشد چون باید بچه‌ای را بزرگ کند و زن یک مردی باشد که اگر یک زن ناآگاه خموده و خسته باشد، آن جامعه فشل است. من واقعا یک جاهایی از اجحافی که در حق خانم‌ها می‌شود، عذاب می‌کشم. یک چیزهایی را من به عنوان یک زن می‌فهمم و با لطافت زنانه حس می‌کنم. در فضای سیاست مثلا وقتی به یک  زن پستی می‌دهند، مطمئنا نگاه او به دنیا لطیف‌تر است و شاید به بچه‌ها و خانواده‌ها بیشتر فکر کند و نوع مدیریتش متفاوت باشد.

آزاده نامداری درباره فعالیت آتی خود گفت: یک طرحی در ذهن من است با عنوان «مادران خسته»، ما باید این جسارت را به مادرها بدهیم که اگر بعد از بچه‌دار شدن به هر دلیلی مشکلاتی دارند، جرات طرح مشکلات‌شان را داشته باشند. به نظر من این تفکر اشتباه است که بچه فقط مال مادر است و پدر فقط وظیفه دارد خورد و خوراکش را فراهم کند. زن و مرد با هم تصمیم گرفته‌اند بچه‌دار شوند و یک پروژه را شروع کنند. بچه داشتن یک پروژه است و این پروژه یک نفری نیست، یعنی یک بارِ روی دوش یک زن نیست. ما در جامعه زن‌هایی را می‌بینیم که بعد از زایمان‌شان چه به لحاظ روحی و چه به لحاظ جسمی دچار مشکلاتی می‌شوند، اما حتی جرات نمی‌کنند درباره آن صحبت کنند. چرا؟ چون این موضوع یک تابو است. اینکه مادری بگوید من خسته‌ام، یا من تنهایی از عهده نگهداری از فرزندم برنمی‌آیم و به کمک نیاز دارم این در جامعه پذیرفته شده نیست. انگار که مادرها باید همیشه بگویند که همه چیز خیلی خوب است و جرات اینکه از درونیات‌شان صحبت کنند را ندارند. دیروز روز مادر بود، ما به دستبوسی مادرها رفتیم. جایگاه و منزلت مادر مشخص است اما من می‌خواهم بگویم که باید جامعه این جرات را به مادران ما بدهد که اگر به لحاظ روحی مشکلی دارند، بتوانند از مشکلش حرف بزنند و از دیگران برای حل مشکلش کمک بگیرند.

وی افزود: من همه تلاشم را می‌کنم. من یک نفرم اما همه زورم را می‌زنم و تا جایی که بتوانم هم یارکشی می‌کنم. با دوستان روانپزشک و روانشناسم این نشست‌ها را ده‌ها بار برگزار می‌کنم و از هر زنی از هر صنف و اعتقادی دعوت می‌کنم، حتی دخترانی که هنوز ازدواج نکرده‌اند چون آنها باید بدانند بعدا چه اتفاقی قرار است، بیفتد. دلم می‌خواهد آنها هم در این نشست‌ها شرکت کنند، بشنوند و آگاه باشند. من هم به عنوان یک زن از تمام قدرتم و  روابطم استفاده می‌کنم و تلاش می‌کنم و حتی اگر نتوانستم کار اجرایی کنم، درباره‌اش می‌نویسم چون این را وظیفه خودم می‌دانم. من فکر می‌کنم اثرگذاری، مهم‌ترین مسئله در این فضای فرهنگی است.

آزاده نامداری درباره تجربه ساخت برنامه «خانومی که شما باشی» در تلویزیون گفت: در همان برنامه هم با سانسور مواجه شدم. خانم ساناز مینایی را دعوت کرده بودم، تماشاچی‌هایی که با خودش آورده بود، هم زنان و هم مردان، شاگردان کلاس آشپزی خودش بودند. بعد از گفت‌وگو من از تماشاگران پرسیدم چه کسی آشپزی‌اش خیلی خوب است؛ سه چهار نفر از آقایان گفتند ما؛ پرسیدم توی خانه هم آشپزی می‌کنید؟ گفتند اصلا چه معنی دارد مرد در خانه آشپزی کند. چون فکر می‌کردند آشپزی خانه، کار زن است و فقط شغل اینها آشپزی است. این برنامه را تلویزیون پخش نکرد، چون من در پایان برنامه گفتم خانم‌ها و آقایان یادتان باشد که آشپزی هم یک مهارت است، مثل رانندگی. زن و مرد ندارد.

 


افزودن دیدگاه جدید

  • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید در وب سایت منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط با خبر باشد منتشر نخواهد شد.