چهارشنبه, 4 ارديبهشت 1398
کد خبر: 10518
سی و هفتمین جشنواره فیلم فجر با انتقاد دلسوزان فرهنگ ادامه دارد

سینمای چرک و ژانر چرک و فیلم چرک!

آوینی فیلم: وقتی فیلم سینمایی ابد و یک روز در سال 1394 در جشنواره فیلم فجر اکران شد و رکورد زد و 9 سیمرغ با خود برد، خیلی ها اصطلاح جدیدی را وارد سینمای ایران کردند و از این فیلمهای سیاه و تلخ تعبیر به ژانر نکبت کردند اما این داستان ادامه پیدا کرد و خیلی ها به هوای گرفتن سیمرغ، فیلمهای این شکلی ساختند که جمعی از آنها در سی و هفتمین جشنواره ملی فجر حاضر هستند.
آوینی فیلم

وقتی فیلم سینمایی ابد و یک روز در سال 1394 در جشنواره فیلم فجر اکران شد و رکورد زد و 9 سیمرغ با خود برد، خیلی ها اصطلاح جدیدی را وارد سینمای ایران کردند و از این فیلمهای سیاه و تلخ تعبیر به ژانر نکبت کردند اما این داستان ادامه پیدا کرد و خیلی ها به هوای گرفتن سیمرغ، فیلمهای این شکلی ساختند که جمعی از آنها در سی و هفتمین جشنواره ملی فجر حاضر هستند.

جشنواره فیلم فجر

 

فیلمهایی مثل «یلدا» ساخته کارگردانی که قبلا فیلم ضدایرانی یک خانواده محترم را ساخته بود و به قول خودش در نشست خبری بعد از 7 سال با کمک سرمایه گذار فرانسوی فیلمس ساخته که نه تنها با جامعه ایران فاصله دارد، بلکه میخواهد از موضع دین فتوای جدیدی درباره قصاص داشته باشد. البته یلدا انقدر مسخره درآمده که روی مسخره باز را هم درآمده و خیلی ها در زمان نمایش فیلم در سینمای رسانه به این فیلم و شکل تلویزیونی اش می خندیدند. یلدا کپی ماه عسل از آب درآمد اما حتما به درد آن طرف آبی ها میخورد و در آینده باید شاهد انواع جوایز خارجی به این فیلم ضعیف باشیم. فیلمهای تیره و ضعیف دیگری هم در سی و هفتمین جشنواره فیلم فجر توسط هیات انتخاب وارد جشنواره شدند که بیشتر کارکرد خواب آور بودن دارند و برخلاف گفته دبیر جشنواره و اعضای هیات انتخاب، نه تنها اتفاق ویژه ای در روزهای برگزاری جشنواره پیش نیامئد بلکه به لحاظ کیفی این دوره یکی از ضعیف ترین دوره ها بوده است.

جشنواره فیلم فجر

 

فیلم سینمایی «حمال طلا» دومین ساخته تورج اصلانی که بنا به قانون من درآوردی جشنواره تبدیل به فیلم اولش شد و در بخش نگاه نو پذیرفته شد، جدیدترین کشف سینمای ایران در «ژانر چرک» بوده است. چرا که فیلم از میان این همه موضوعات مختلف به سراغ یکی از کثیف ترین سوژه ها رفته و به تلخ ترین و سیاه ترین و کثیف ترین شکل آن را روبروی تماشاچی نشان میدهد. موضوع اصلی فیلم، درباره شخصیتی به نام رضا کیفی است که با موتور خود به حمل طلا می پردازد و وقتی طلاهایش دزدیده میشود، تصمیم می گیرد از طریق خرید چه فاضلاب یک کارگاه قدیمی به یک برلین قیمتی که از تصور دوستش لویی آمده، برسد و قرضهایش را بدهد. فیلم در نمایش کثافت از هیچ نکته ای دریغ نمیکند و کل دقایق اختصاص به جمع آوری فضولات انسانی و ریختن در کیسه و آویزان کردن و الک کردن و ... می پردازد و در نمایش کثافت ها انقدر زیاده روی میکند که حال مخاطبان و حتی بازیگر اصلی اش را به همم میزند! البته وقتی در بخش دوم داستان به اندازه کافی کثافت نشان داد، خسته میشود و به سراغ نوسانت بازار ارز میرود. وقتی رضا کیفی تصمیم به خرید سکه برای رسیدن به سود ناشی از افزایش قیمت آن میرود و در نهایت برخلاف تصورش، حباب قیمتها می شکند و ناچارا تصمیم به مهاجرت غیرقانونی میگیرد.

فیلم حمال طلا اگرچه باز هم خلاقیت تورج اصلانی را در سینما نشان میدهد اما نکته اینجاست که چطور میشود یک نویسنده و هنرمند از میان این همه سوژه به سراغ توالت و فضولات انسانی میرود و این همه شرم آور کثافت را به مخاطب نشان میدهد. چند سال پیش در سینمای بالیوود فیلمی با موضوع توالت ساخته شده بود که باعث قهر و جدایی زوجین میشد اما اینجا ایران است و ایرانی فرهنگی دارد که اجازه نمیدهد هر موضوع کثیفی وارد سینما شود اما ظاهرا بعضی از سینماگران آن را درک نکردند و سی و هفتمین جشنواره فیلم فجر هم نشان داد که با انتخاب این فیلمهای ضد ایرانی کاملا مغایر با خواسته مردم عمل میکند.


افزودن دیدگاه جدید

  • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید در وب سایت منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط با خبر باشد منتشر نخواهد شد.