چهارشنبه, 4 ارديبهشت 1398
کد خبر: 10514
نقد فیلمهای مخرب خانواده ایرانی با نگاهی به «مردی بدون سایه»

تصویر خیانت روی پرده جشنواره فجر!

آوینی فیلم: روز گذشته فیلم سینمایی مردی بدون سایه، تازه ترین ساخته علیرضا رئیسیان در پردیس سینمایی ملت برای اهالی رسانه به نمایش درآمد. این فیلم ادامه ای از روند مخربی است که آثار سی و هفتمین جشنواره فجر می پیماید و به دلیل عدم نظارت مسئولان، بی تفاوتی برگزارکنندگان جشنواره و ناآگاهی هیات انتخاب آثار این دوره، تبدیل به مضمون قالب اکثر فیلمهای جشنواره شده است.
آوینی فیلم

برای نقد فیلم سینمایی «مردی بدون سایه» میتوان به دیگر فیلمهای این دوره مراجعه کرد که یک وجه مشترک دارند و آن «نمایش تصویری نامناسب از فرهنگ خانواده» است. فیلمهایی مثل تیغ و ترمه ساخته کیومرث پوراحمد، سال دوم دانشکده من به کارگردانی رسول صدرعاملی، بنفشه آفریقایی ساخته مونا زندی و طلا ساخته پرویز شهبازی که انسجام خانواده ایرانی را نشانه گرفتند و به شکل مستقیم و غیرمستقیم نهاد مهم خانواده را به شکلی نامناسب برای مخاطبان فرهنگ سازی میکنند. در واقع این فیلمهای جشنواره فجر، در مسیر خواست جشنواره های ضدایرانی و رسانه های ماهواره ای رفتار میکنند که درصدد ضربه زدن به فرهنگ اسلامی و ایرانی هستند و دور نیست که تصویری دور یا نزدیک از برنامه های ماهواره ای در بخشی از این فیلمها به شکل کمرنگ هم نمایان میشود. بی توجهی برگزارکنندگان این دوره از جشنواره فجر آنهم در چهل سالگی انقلاب نمیتواند موضوعی پیش پاافتاده و یا مسیری ناخواسته باشد و اگر همه فیلمهایی را که تا به حال اکران شدند، کنار هم قرار دهیم به یک برنامه مشخص برای ضربه زدن به کیان خانواده مواجه خواهیم شد.

 

فیلم مردی بدون سایه

مردی بدون سایه هم از همان مسیری حرکت میکند که مثلا فیلم طلای پرویز شهبازی حرکت کرده است و جالب این که همین سینماگر که قبلا فیلم هنجارشکن «خانه دختر» را نوشته بود، در همین جشنواره فیلم «سال دوم دانشکده من» را برای صدرعاملی نوشته است و وقتی در نشست خبری فیلم جدیدش با انتقاد اهالی رسانه مبنی بر عدم رعایت حریم در فیلمهایش روبرو میشود، ضمن تائید اینکه فیلمش مغایر با فرهنگ اسلامی ایرانی است، بهانه می آورد که این موضوعات در جامعه ایرانی وجود دارد. در حالی که اگر هم موارد محدودی از این انحرافات وجود داشته باشد، این فیلمها درصدد بسط و ترویج آنها هستند. مثل کاری که رئیسیان با فیلم پرخرجش یعنی مردی بدون سایه کرد. هزینه هایی بیهوده مثل سفر به اسپانیا و انتخاب بازیگر پرهزینه ای مثل لیلا حاتمی که به گفته رئیسیان در برنامه دیشب نقد سینما دیگر شاید نتواند از او بایت گرانی استفاده کند، چه نتیجه ای دارد. اصولا این آب و رنگ دادن بیهوده به فیلمی که اصلا فیلمنامه ندارد و یکی از نویسندگانش، بازیگر پرحاشیه و ناآگاهی مثل مینا وحید بوده است، چه ارزشی دارد؟
«مردی بدون سایه» هیچ نکته ای حتی برای نقد هم ندارد چون همه جای فیلم زار میزند. نه فیلمنامه درستی دارد و نه کارگردانی اش ارزشی برای بحث دارد. تنها می ماند موارد محتوایی که از دل این فیلمهای ضعیف مثل پیدا کرد. اشارات فمینیستی و نوع زندگی لاکچری و گرایش فیلمساز برای حرکت در مسیر مد اخیر سینمای ایران، یعنی انتخاب لوکیشن خارجی. با این شرایط مردی بدون سایه ضعیف ترین فیلم رئیسیان است. کارگردان بااخلاق و نقدپذیر سینمای ایران که نشان داده برخلاف خیلی ها فیلم خوب ساختن برایش مساله مهمی است اما متاسفانه محتوای فیلمهایش رویکرد درستی ندارد.

فیلم مردی بدون سایه

 

فیلم مردی بدون سایه با یک صحنه خشن اما آماتور شروع میشود که حتی بدتر از خانه پدری خشونت دارد. صحنه ای که بعدا متوجه میشویم مستندی ساخته شخصیت اصلی فیلم مردی در سایه است. ماهان کوشیار با بازی علی مصفا، مستندسازی است که به علت انتشار فیلم غیرمجوزش در شبکه های رسانه ای توسط دوستش، از تلویزیون اخراج میشود. همسرش که سایه نام دارد، با بازی لیلا حاتمی تصمیم میگیرد در حرفه اش که مترجمی است به خدمت شرکتی دربیاید. خیلی ناگهانی سفری اسپانیایی به وجود می آید و سایه همراه با مدیرعامل و رئیس هیات مدیره اش به خارج می رود و در آنجا ارتباطی میان او و فواد دشت آرا، مدیرعامل شرکت با بازی امیر آقایی به وجود می آید و تصاویر این دیدارهای خصوصی به شکلی نامشخص به دست ماهان کوشیار میرسد و از این به بعد اخلاق مهربانانه وی کاملا دگرگون میشود. او به شکلی تصادفی و بنا به خواست نویسنده با دختر جوانی به نام آفتاب آشنا میشود و مقدمه دو خیانت همزمان به وجود می آید. به هر حال برای جشنواره ای که به ترویج زندگی دوهمسری در فیلم بنفشه آفریقایی می پردازد و به روابط نامشروع در فیلم طلا رسمیت میدهد، نمایش و ترویج این نوع خیانت ها در فیلم مردی بدون سایه کاری ندارد! فیلم مردی بدون سایه بعد از درگیری ماهان و سایه و با ناپدیدشدن و مرگ احتمالی زن به پایان میرسد اما هزاران حفره در فیلمنامه و انواع سوالات درباره علت ساخت این فیلم و انتخابش توسط اعضای هیات انتخاب جشنواره باقی میماند.


افزودن دیدگاه جدید

  • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید در وب سایت منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط با خبر باشد منتشر نخواهد شد.