چهارشنبه, 4 ارديبهشت 1398
کد خبر: 10507
چرا دیدن فیلم «دیدن این فیلم جرم است»، جرم است؟

یک فعال فرهنگی انقلاب اعتقاد دارد که این فیلم دشمن شادکن است

آوینی فیلم: فیلم سینمایی «دیدن این فیلم جرم است» در سی و هفتمین جشنواره فجر تا به حال چند اکران داشته است. زهتابچیان که یک فیلم اولی ناشناخته است، در این فیلم یک قهرمان ارزشی و بسیجی را کاراکتر اصلی فیلم خود کرده و دیالوگ‌هایی شعارگونه که بیشتر شبیه به پست‌های تلگرامی می‌مانند را از دهان او به تمامی نهادها و بدنه دولت و حاکمیت نثار می‌کند. شنیدن این دیالوگ‌ها در فیلمی که در آستانه ۴۰ سالگی انقلاب ساخته شده، عجیب است.
آوینی فیلم

فیلم داستان جوانی بسیجی است به نام امیر که همسر محجبه‌اش، ریحانه به خاطر چادری بودن مورد ضرب و شتم یک شهروند قرار می‌گیرد. این شهروند توسط پایگاه بسیجی که امیر فرماندهی آن را تازه به عهده گرفته دستگیر می‌شود و امیر متوجه می‌شود که جنین داخل شکم ریحانه به خاطر حملات این فرد سقط شده است. در همین گیر و دار نامه‌ای از نیروی انتظامی به پایگاه می‌رسد مبنی بر اینکه شهروند دستگیر شده باید سریعا آزاد شود و پلیس می‌گوید که این دستور از بالا آمده است.

امیر به جای گوش دادن به دستور، آتش به اختیار می‌شود و تصمیم می‌گیرد که حقش را از این شهروند گرفته و نگذارد او (که مست بوده و به ناموسش دست درازی کرده) از پایگاه بیرون برود. فرمانده خود پایگاه که یک سردار سپاهی است هم نمی‌تواند با امیر وارد مذاکره شود و بعد از مدتی مردی برای آزادی این شهروند هم وارد پایگاه می‌شود؛ مردی که آقا زاده بوده و پسر آیت الله احتشام است (یک آیت الله فرضی در فیلم) امیر کوتاه نمی‌آید و به همراه چند تن از دوستانش که همراه او هستند آقازاده را هم دستگیر می‌کند و در همینجا پای نهادهای امنیتی گوناگون، از وزارت اطلاعات گرفته تا سرداران سپاه و مجلسی‌ها، به این ماجرا باز می‌شود.

دیدن این فیلم جرم است نسخه آپدیت شده‌ای از فیلم آژانس شیشه‌ای به شمار می‌رود که در آن حاج کاظم کارکنان یک آژانس هواپیمایی را گروگان گرفته بود تا حقش را بگیرد. در فیلم آژانس شیشه‌ای مذاکرات منطقی‌تری را مشاهده بودیم و کارگردان دائما قهرمانش را به سمت تفنگ در دست داشتن پیش نمی‌برد، اما زهتابچیان در فیلمش طوری وانمود می‌کند که حلال همه مشکلات تفنگ برداشتن و اسلحه کشیدن است. زهتابچیان یک قهرمان ارزشی و بسیجی را کاراکتر اصلی فیلم خود کرده و دیالوگ‌هایی شعارگونه که بیشتر شبیه به پست‌های تلگرامی می‌مانند را از دهان او به تمامی نهادها و بدنه دولت و حاکمیت نثار می‌کند. شنیدن این دیالوگ‌ها در فیلمی که در آستانه ۴۰ سالگی انقلاب ساخته شده، عجیب است. دیدن این فیلم جرم است اگر چه ادعای دادخواهی و انقلابی گری در ظاهر میکند اما نه در فرم و نه در محتوا نتوانسته این مساله را جا بیندازد و به دلیل ناآگاهی سازندگان کاملا برعکس نتیجه میدهد و بر علیه انقلاب و منافع کشور و حتی ارزشها رفتار میکند. وقتی سرداران سپاه و فرماندهان بسیج و روحانی توسط شخصیت اصلی فیلم زیر سوال میرود و دیالوگها به جای ضدانقلاب، ارزشهای این مملکت را نشانه میگیرد.

محمدصادق کوشکی، فعال فرهنگی که یکی از دلسوزترین و معروف ترین شخصیتهای فرهنگی انقلاب است، در گفتگو با مشرق با انتقاد از تولید این فیلم گفت که «دیدن این فیلم جرم است»، ساختار سپاه را فاسد و ترسو معرفی می‌کند و تیر خلاص به امیدواری نیروهای حزب‌اللهی است. کوشکی که بارها علیه فیلمهای ضدانقلابی موضع گرفته، درباره «دیدن این فیلم جرم است» به صراحت گفت: «این فیلم با قاطعیت تمام به نیروهای حزب‌الهی می‌خواهد این مسئله را القا کند که همه چیز تمام شده، همه چیز به باد رفته، دیگر هیچکس و هیچ چیز قابل اعتماد نیست و هیچ پناهگاهی نیروهای حزب‌اللهی و مؤمن ندارند. در واقع به نیروهای مؤمن و حزب‌الهی پیام می‌دهد که شما به آخر خط رسیده‌اید و هیچکس دیگر پشت و پناه شما نیست و حتی عزیزترین کسانی که به آن‌ها اعتماد داشتید، آن‌ها هم شما را می‌فروشند و به شما خیانت می‌کنند. این پیام را به نیروهای حزب‌اللهی دادن باید ببینیم به نفع کیست؟ در واقع آمریکایی‌ها و اسرائیلی‌ها به دنبال نا امید شدن نیروهای مؤمن و حزب‌اللهی هستند و این مهمترین لطمه‌ای است که فیلم می‌زند. کوشکی درباره نسبت فیلم دیدن این فیلم جرم است با ولایت مداری گفت: «مهمترین غایب این فیلم بحث ولایت فقیه است که در این فیلم متأسفانه ناخواسته ولایت‌پذیری مسخره می‌شود. من می‌گویم ناخواسته بوده، چون باور ندارم سازندگان این فیلم قصد عمدی چنین کاری را داشته باشند. اما مقوله ولایت فقیه غایب است. تفاوت اصلی این فیلم با فیلمی مثل آژانس شیشه‌ای این است که آژانس شیشه‌ای عیب‌ها را می‌گوید اما ناامید نمی‌کند، دشواری‌ها و سختی‌ها را می‌گوید، نا رفیقی و خیانت‌ها را می‌گوید اما ناامید نمی‌کند، اما این فیلم زهرناامیدی را به جسم و روح بیننده حزب الهی و مؤمن می‌ریزد و دشمن شاد کن است. این فیلم دشمن شاد کن است و چرا چنین فیلمی مجوز ساخت پیدا کرده و ارشاد باید پاسخگو باشد.»

تولید و تبلیغ این چنین فیلمی که در ظاهر علاقمندان به سینمای انقلابی را فریب میدهد و در باطن دل ضدانقلاب را شاد میکند، فضایی برای مطرح کردن در مهمترین رویداد فرهنگی و سینمایی سال ندارد و گروه سازنده که برای تبلیغات رسانه ای از مدتها قبل صحبت از توقیف فیلم و عدم اکرانش میکنند، کاش کمی به محتوای حرفهایی که فیلم میزند، توجه میکردند. بعید نیست بعدها بخشهایی از دیالوگهای شخصیت اصلی که انقلاب و مسئولانش را نشانه گرفته است، به شکل کلیپ در فضای مجازی و توسط ضدانقلاب منتشر شود و این یعنی فیلم نتوانسته در راستای منافع ملی و ارزشها حرکت کند.


افزودن دیدگاه جدید

  • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید در وب سایت منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط با خبر باشد منتشر نخواهد شد.